Ο πολιτικός λόγος αποτελεί το βασικό εργαλείο ενός κόμματος προκειμένου να επικοινωνεί με τους πολίτες και να εκφράζει τις πραγματικές τους ανάγκες μ έναν σύγχρονο τρόπο. Ιδιαίτερα μάλιστα για την Αριστερά, που παράγει κυρίως πολιτικό λόγο, καθώς δεν ασκεί εξουσία, η διεύρυνση των θεμάτων που άπτονται του κοινωνικού ενδιαφέροντος πρέπει να αποτελεί θεωμελιώδη επιλογή. Την οποία, όμως, στην περίπτωση της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, το ΚΚΕ, μοιάζει να υποτιμά, καθώς φαίνεται ότι δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις ενός προβλήματος που δεν συνδέεται άμεσα με την εμπειρία του, την παγιωμένη ρητορική του και τις θεωρητικές και αγωνιστικές καταβολές του. Ενός προβλήματος, το οποίο στη συνείδηση του παραδοσιακού ψηφοφόρου του ΚΚΕ έχει συνειρμικά συνδεθεί με την μεγαλοκυρία της αστικής τάξης που βγάζει το σκυλάκι της βόλτα στο δημοτικό πάρκο. Έτσι με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω την απελπιστικά φειδωλή συμβολή του ΚΚΕ, σ αυτό που ονομάζεται περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, που αποτελεί επί της ουσίας το πρώτο βήμα πριν από την υιοθέτηση εναλλακτικών τρόπων ζωής, που θα δημιουργήσουν πόλεις βιώσιμες και θα θωρακίσουν τα οικοσυστήματα.
Παραμένοντας στη λογική της πλήρους άρνησης οποιασδήποτε προσπάθειας συννενόησης με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, επί οποιουδήποτε θέματος, κι απαιτώντας εν έτει 2009 την εφαρμογή απόλυτων λύσεων, το ΚΚΕ περιχαρακώνεται δραματικά και απομονώνεται στις απαιτήσεις μιας εποχής που έχει παρέλθει όπου οι ιδεοληψίες υπερίσχυαν των πραγματικών λύσεων, και τα προβλήματα ερμηνεύονταν με βάση θεωρίες του 19ου αιώνα. Περισσότερο από κάθε άλλο πολιτικό χώρο, η Αριστερά χρειάζεται σήμερα το δικό της σύγχρονο, σημερινό Ευαγγέλιο, με το οποίο θα διεκδικήσει την κοινωνική δικαιοσύνη, μέσα από λύσεις συμβατές με την εποχή και τα δεδομένα της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου