Νέες ταινίες.Η συνάντηση δύο εκ των μεγαλύτερων ηθοποιών της εποχής μας, του Τζακ Νίκολσον και του Μόργκαν Φρίμαν στη νέα ταινία του Rob Rainer (The Buclet List) δραματοποιεί και αλαφρώνει με ιδιαίτερη αρμονία τη δραματική βάση της ταινίας.
Θέμα της, ο άνθρωπος αντιμέτωπος με τον κορυφαίο από τους μύχιους φόβους του, τον θάνατο.
Η πλοκή της αφορά δύο άντρες, αρκετά διαφορετικούς μεταξύ τους, που έζησαν μια ζωή προσανατολισμένοι στη δουλειά και τις υποχρεώσεις τους, και που τώρα, την ίδια περίπου περίοδο, λίγο μετά τα 60 τους, μαθαίνουν ότι πάσχουν αμφότεροι από καρκίνο κι ότι τους απομένει μονάχα λίγος χρόνος ζωής.
Τα άσχημα νέα ωστόσο λειτουργούν στην πληγωμένη ψυχολογία τους ως εφαλτήριο για την αναζήτηση μιας άλλης ζωής, πιο έντονης, πιο ολοκληρωμένης, πιο παθιασμένης, όπου με άξονες την γνώση, την εμπειρία και την εναλλαγή των παραστάσεων, θα αποζητήσουν τους κρυμμένους θησαυρούς της ραγισμένης τους ύπαρξης. Αποφασίζουν λοιπόν να παρατήσουν τις δουλειές τους, τις θεραπείες τους, τον κομφορμισμό τους και να συνταξιδέψουν, με προορισμό αυτών των τελευταίων ημερών της ζωής τους, την εκπλήρωση του αρχικού ανθρώπινου προορισμού τους και την δικαίωση των ξεχασμένων προσδοκιών τους. Για το λόγο αυτό συντάσσουν μάλιστα και μια λίστα τελευταίων επιθυμιών και ξεκινούν να τις κάνουν πράξη.
Συμπαθητική ταινία που ισορροπεί με ιδιαίτερη μαεστρία ανάμεσα στη χαρά της ζωής και την απόγνωση του θανάτου, η οποία μετατρέπεται με το κατάλληλο σκεπτικό και με λίγη γενναιότητα σε απαρχή μιας νέας δημιουργικής περιόδου.
Αν η ζωή είναι μια παράσταση ανοιχτή σε όλα τα ενδεχόμενα, εμείς οι άνθρωποι που μεγαλώνουμε και κινούμαστε μέσα στα αυτοπροσδιορισμένα όρια μας, καλούμαστε να μην περιμένουμε την έσχατη στιγμή προκειμένου να γευτούμε τους χυμούς της. Αλλά ακόμα και τότε δεν είναι αργά, μας λέει ο κεντρικός πυρήνας της ταινίας. Γιατί, τελικά, η ζωή ολόκληρη είναι μια τελευταία επιθυμία.
Ειδική μνεία, όμως, πρέπει να γίνει και στους δύο εξαιρετικούς ηθοποιούς, που αντιμετωπίζουν τους ρόλους τους, με θαρραλέα ορμή, ωριμότητα και μια αίσθηση εκπλήρωσης ενός "δραματουργικού" απωθημένου.
Θέμα της, ο άνθρωπος αντιμέτωπος με τον κορυφαίο από τους μύχιους φόβους του, τον θάνατο.
Η πλοκή της αφορά δύο άντρες, αρκετά διαφορετικούς μεταξύ τους, που έζησαν μια ζωή προσανατολισμένοι στη δουλειά και τις υποχρεώσεις τους, και που τώρα, την ίδια περίπου περίοδο, λίγο μετά τα 60 τους, μαθαίνουν ότι πάσχουν αμφότεροι από καρκίνο κι ότι τους απομένει μονάχα λίγος χρόνος ζωής.
Τα άσχημα νέα ωστόσο λειτουργούν στην πληγωμένη ψυχολογία τους ως εφαλτήριο για την αναζήτηση μιας άλλης ζωής, πιο έντονης, πιο ολοκληρωμένης, πιο παθιασμένης, όπου με άξονες την γνώση, την εμπειρία και την εναλλαγή των παραστάσεων, θα αποζητήσουν τους κρυμμένους θησαυρούς της ραγισμένης τους ύπαρξης. Αποφασίζουν λοιπόν να παρατήσουν τις δουλειές τους, τις θεραπείες τους, τον κομφορμισμό τους και να συνταξιδέψουν, με προορισμό αυτών των τελευταίων ημερών της ζωής τους, την εκπλήρωση του αρχικού ανθρώπινου προορισμού τους και την δικαίωση των ξεχασμένων προσδοκιών τους. Για το λόγο αυτό συντάσσουν μάλιστα και μια λίστα τελευταίων επιθυμιών και ξεκινούν να τις κάνουν πράξη.
Συμπαθητική ταινία που ισορροπεί με ιδιαίτερη μαεστρία ανάμεσα στη χαρά της ζωής και την απόγνωση του θανάτου, η οποία μετατρέπεται με το κατάλληλο σκεπτικό και με λίγη γενναιότητα σε απαρχή μιας νέας δημιουργικής περιόδου.
Αν η ζωή είναι μια παράσταση ανοιχτή σε όλα τα ενδεχόμενα, εμείς οι άνθρωποι που μεγαλώνουμε και κινούμαστε μέσα στα αυτοπροσδιορισμένα όρια μας, καλούμαστε να μην περιμένουμε την έσχατη στιγμή προκειμένου να γευτούμε τους χυμούς της. Αλλά ακόμα και τότε δεν είναι αργά, μας λέει ο κεντρικός πυρήνας της ταινίας. Γιατί, τελικά, η ζωή ολόκληρη είναι μια τελευταία επιθυμία.
Ειδική μνεία, όμως, πρέπει να γίνει και στους δύο εξαιρετικούς ηθοποιούς, που αντιμετωπίζουν τους ρόλους τους, με θαρραλέα ορμή, ωριμότητα και μια αίσθηση εκπλήρωσης ενός "δραματουργικού" απωθημένου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου