Νέες ταινίες. Νεαρά, συμπαθητική, ανήσυχη κοπελίτσα, πείθεται μετά από καμιά 15αριά θετικά τεστ εγκυμοσύνης ότι κυοφορεί στα σπλάχνα της το παιδί του συνομηλίκου της και πρώτου της εραστή Paulie Bleeker.
Το αντιμετωπίζει όμως ψύχραιμα, το ίδιο και η οικογένειά της και προσπαθεί να αποφασίσει για δύο πράγματα: Πρώτον, τι πρέπει να κάνει με το παιδί που θα φέρει στον κόσμο, αφού δεν περνάει καν από το μυαλό της το ενδεχόμενο να το μεγαλώσει η ίδια. Και δεύτερον, αν τη νύχτα που συνέλαβε, έκανε έρωτα με τον Paulie επειδή βαριόταν ή επειδή τον γούσταρε.
Μ αυτά και μ αυτά, οι εποχές περνάνε και οι κοιλιά της 16χρονης φουσκώνει ανελέητα, όταν αποφασίζει τελικά να δώσει το μωρό της σε ένα άτεκνο ζευγάρι, το οποίο βρίσκει σε μια αγγελία εφημερίδας και φαντάζει στα μάτια της σαν το ιδανικό για να αναθρέψει το γέννημά της.
Ωστόσο, τα πράγματα, για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι δεν είναι τόσο ιδανικά όσο η καλήν έξωθεν μαρτυρία ομολογεί.
Το Juno του Jason Reitman με την Elen Page να ερμηνεύει με σπιρτάδα τον ομώνυμο ρόλο και τον Michael Cera να δίνει ρέστα στο ρόλο του άβουλου, εξυπνούλη, αγαθιάρη, και ευαίσθητου εραστή της Paulie Bleeker είναι από τις ταινίες εκείνες που κανένας δεν μετάνιωσε που είδε.
Διαθέτει, εκτός από πολύ καλές ερμηνείες, ενδιαφέρον σενάριο και προσεγμένη σκηνοθεσία, και μια πολύ ιδιαίτερη αύρα εξυπνάδας και ευστροφίας, που διαπνέει το στόρι από το πρώτο μέχρι το τελευταίο καρέ.
Έξυπνο χιούμορ, νεανικός κυνισμός και πικρές αλήθειες, αφελώς διατυπωμένες, συνθέτουν σταδιακά, ένα πολύχρωμο σκηνικό ανεκπλήρωτων προσδοκιών, ανόητων φοβιών και αποσαρθρωμένων προκαταλήψεων, απογειώνοντας τον θεατή στα όρια της σκοτεινιάς του μελαγχολικού σύμπαντος των Αμερικανών εφήβων του 2008.
Μια πολύ ευχάριστη, σιγανόφωνη, αλλά και εξαιρετικά περιεκτική νεανική κωμωδία, για τον χρόνο που αφήνουμε πίσω μας, σαν τους δρομείς των μεγάλων αποστάσεων, που κάθε άλλο παρά ευχαριστιούνται και κατανοούν την διαδρομή που καλύπτουν.
Το αντιμετωπίζει όμως ψύχραιμα, το ίδιο και η οικογένειά της και προσπαθεί να αποφασίσει για δύο πράγματα: Πρώτον, τι πρέπει να κάνει με το παιδί που θα φέρει στον κόσμο, αφού δεν περνάει καν από το μυαλό της το ενδεχόμενο να το μεγαλώσει η ίδια. Και δεύτερον, αν τη νύχτα που συνέλαβε, έκανε έρωτα με τον Paulie επειδή βαριόταν ή επειδή τον γούσταρε.
Μ αυτά και μ αυτά, οι εποχές περνάνε και οι κοιλιά της 16χρονης φουσκώνει ανελέητα, όταν αποφασίζει τελικά να δώσει το μωρό της σε ένα άτεκνο ζευγάρι, το οποίο βρίσκει σε μια αγγελία εφημερίδας και φαντάζει στα μάτια της σαν το ιδανικό για να αναθρέψει το γέννημά της.
Ωστόσο, τα πράγματα, για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι δεν είναι τόσο ιδανικά όσο η καλήν έξωθεν μαρτυρία ομολογεί.
Το Juno του Jason Reitman με την Elen Page να ερμηνεύει με σπιρτάδα τον ομώνυμο ρόλο και τον Michael Cera να δίνει ρέστα στο ρόλο του άβουλου, εξυπνούλη, αγαθιάρη, και ευαίσθητου εραστή της Paulie Bleeker είναι από τις ταινίες εκείνες που κανένας δεν μετάνιωσε που είδε.
Διαθέτει, εκτός από πολύ καλές ερμηνείες, ενδιαφέρον σενάριο και προσεγμένη σκηνοθεσία, και μια πολύ ιδιαίτερη αύρα εξυπνάδας και ευστροφίας, που διαπνέει το στόρι από το πρώτο μέχρι το τελευταίο καρέ.
Έξυπνο χιούμορ, νεανικός κυνισμός και πικρές αλήθειες, αφελώς διατυπωμένες, συνθέτουν σταδιακά, ένα πολύχρωμο σκηνικό ανεκπλήρωτων προσδοκιών, ανόητων φοβιών και αποσαρθρωμένων προκαταλήψεων, απογειώνοντας τον θεατή στα όρια της σκοτεινιάς του μελαγχολικού σύμπαντος των Αμερικανών εφήβων του 2008.
Μια πολύ ευχάριστη, σιγανόφωνη, αλλά και εξαιρετικά περιεκτική νεανική κωμωδία, για τον χρόνο που αφήνουμε πίσω μας, σαν τους δρομείς των μεγάλων αποστάσεων, που κάθε άλλο παρά ευχαριστιούνται και κατανοούν την διαδρομή που καλύπτουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου