Νέες ταινίες. Ένα νεαρό ζευγάρι πέφτει θύμα ενός σαδιστή δολοφόνου. Ακολουθεί άλλος ένας φόνος και μετά σύντομη σιωπή. Επιστολές-γρίφοι φτάνουν στα γραφεία γνωστών εφημερίδων απειλώντας πως αν δεν δημοσιευθούν άμεσα θα ακολουθήσει πολλαπλάσιοι φόνοι. Ακόμα και ένα μακελειό με παιδιά βρίσκεται μέσα στο μακάβριο πρόγραμμα του αποστολέα. Και πράγματι ακολουθούν. Ο δολοφόνος, επικαλείται Zodiac, και αν είναι τελικά ένας τελικά ή περισσότεροι, δύσκολα θα εξακριβωθεί. Για το λόγο αυτό και συνεχίζει να ακυρώνει τη μία ζωή μετά την άλλη με τον πιο χλευαστικό οίστρο, παραμένοντας ασύλληπτος για τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες, αγγίζοντας τα πιο νοσηρά άκρα της κινηματογραφικής μυθολογίας. Είναι παρανοϊκός; Νιώθει πραγματικά, όπως δηλώνει, δηλαδή ένας μικρός θεός που σκοτώνοντας τα θύματά του, τα μετατρέπει σε μετά θάνατον υπηρέτες του;
Και είναι τελικά τόσο εύκολο, ένας και μόνο απλός καθημερινός άνθρωπος να προκαλέσει τόσο μεγάλη καταστροφή και να χλευάσει επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες ένα ολόκληρο σύστημα;
Η ιστορία του κατά συρροή δολοφόνου ZODIAC, πάνω στην οποία βασίστηκε ο Ντέιβιντ Φίτσερ για να φτιάξει το ομώνυμο αστυνομικό θρίλερ του, είναι αληθινή και αρκετά χρόνια προτού απασχολήσει εμάς σαν θεατές απασχόλησε με τραγικές συνέπειες, τους Αμερικανούς πολίτες, τεσσάρων γεωγραφικών περιοχών, αλλά ιδιαιτέρως του Κόλπου του Σαν Φραντσίσκο όπου και κατά σύστημα κυρίως έδρασε.
Με ανεπτυγμένη αίσθηση ρυθμού, εναλλαγή δράματος και περιπέτειας, υποβλητική ατμόσφαιρα και καραμπινάτη ένταση, η πάγια εμμονή ενός εσωστρεφούς σκιτσογράφου να αποκωδικοποιεί τους γρίφους της ζωής, μετατρέπεται σε μια περίπλοκη, σχολαστική, αιχμηρή και αποκαλυπτική μελέτη πάνω στις ατέλειες ενός διάτρητου συστήματος, που χαρίζει με την έλλειψη αποφασιστικότητας και βούλησης που το διακρίνει στον εκφραστή του ολέθρου την δυνατότητα να απλώσει τα φτερά του πάνω από τις αφημένες στην τύχη τους μεγαλουπόλεις.
Εκεί, που οι μονάδες υπερισχύουν του συνόλου, το οποίο διατρέχεται από φαινόμενα καθεστωτικής σήψης, φθοράς, και παρακμής, αυτόκλητοι αντιήρωες καλούνται από τη συνείδησή τους με προσωπικό πολλές φορές κόστος να ξεδιαλύνουν μια υπόθεση, που εξακολουθεί πιθανότατα να υπάρχει, χωρίς ωστόσο πλέον να απασχολεί με την ίδια θέρμη την κοινή γνώμη, από τη στιγμή μάλιστα που χάνει και το κινηματογραφικό της μυστήριο.
Και είναι τελικά τόσο εύκολο, ένας και μόνο απλός καθημερινός άνθρωπος να προκαλέσει τόσο μεγάλη καταστροφή και να χλευάσει επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες ένα ολόκληρο σύστημα;
Η ιστορία του κατά συρροή δολοφόνου ZODIAC, πάνω στην οποία βασίστηκε ο Ντέιβιντ Φίτσερ για να φτιάξει το ομώνυμο αστυνομικό θρίλερ του, είναι αληθινή και αρκετά χρόνια προτού απασχολήσει εμάς σαν θεατές απασχόλησε με τραγικές συνέπειες, τους Αμερικανούς πολίτες, τεσσάρων γεωγραφικών περιοχών, αλλά ιδιαιτέρως του Κόλπου του Σαν Φραντσίσκο όπου και κατά σύστημα κυρίως έδρασε.
Με ανεπτυγμένη αίσθηση ρυθμού, εναλλαγή δράματος και περιπέτειας, υποβλητική ατμόσφαιρα και καραμπινάτη ένταση, η πάγια εμμονή ενός εσωστρεφούς σκιτσογράφου να αποκωδικοποιεί τους γρίφους της ζωής, μετατρέπεται σε μια περίπλοκη, σχολαστική, αιχμηρή και αποκαλυπτική μελέτη πάνω στις ατέλειες ενός διάτρητου συστήματος, που χαρίζει με την έλλειψη αποφασιστικότητας και βούλησης που το διακρίνει στον εκφραστή του ολέθρου την δυνατότητα να απλώσει τα φτερά του πάνω από τις αφημένες στην τύχη τους μεγαλουπόλεις.
Εκεί, που οι μονάδες υπερισχύουν του συνόλου, το οποίο διατρέχεται από φαινόμενα καθεστωτικής σήψης, φθοράς, και παρακμής, αυτόκλητοι αντιήρωες καλούνται από τη συνείδησή τους με προσωπικό πολλές φορές κόστος να ξεδιαλύνουν μια υπόθεση, που εξακολουθεί πιθανότατα να υπάρχει, χωρίς ωστόσο πλέον να απασχολεί με την ίδια θέρμη την κοινή γνώμη, από τη στιγμή μάλιστα που χάνει και το κινηματογραφικό της μυστήριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου