Νέες ταινίες. Ενώ βλέπει την δουλειά του να καπελώνει τόσο την οικογενειακή του γαλήνη όσο και την προσωπική του ηρεμία, ένας πολύ πετυχημένος σχεδιαστής μόδας, ονόματι Άμι Έιτρες, εισέρχεται και σε μία περίοδο έντονων υπαρξιακών αναζητήσεων.
Αιτία αυτών, η πρόσκαιρη οικονομική στενότητα που αντιμετωπίζει και που τον φέρνει ενώπιον ενός αδιεξόδου έλλειψης ρευστότητας και εμπιστοσύνης, μια στενόχωρη κατάσταση που του ανασύρει από το παρελθόν μια ανάμνηση που μάταια προσπαθούσε τόσα χρόνια να λησμονήσει.
Την συμμετοχή του πριν από πολλά χρόνια σε ένα δυστύχημα, κατά την οποία χτύπησε και εγκατέλειψε έναν άνθρωπο που από τότε ζει σε μια ζωή οριοθετημένη από την αναπηρική του πολυθρόνα.
Παρότι τα επιχειρηματικά προβλήματα τον καίνε και η επιτακτική διαμαρτυρία της γυναίκας του, για τις υπερβολικές ώρες που αφιερώνει στη δουλειά του, μετατρέπεται σταδιακά σε δυσμένεια, ο Άμι βρίσκει σ αυτή τη βασανιστική ανάμνηση μια ευκαιρία για να αποδράσει από τον ασφυκτικό κλοιό του παρόντος και να εξιλεωθεί για τον πόνο που προκάλεσε σε έναν δυστυχισμένο άνθρωπο πριν από πολλά χρόνια.
Πράγματι, θα συναντηθεί με αυτόν τον άνδρα, θα του εκμυστηρευθεί την ταυτότητά του και θα απολογηθεί για την σκληρόκαρδη αδιαφορία του, προσφέροντάς του ταυτόχρονα ότι χρειάζεται από δω και μπρος προκειμένου να ζήσει χωρίς το οικονομικό πρόβλημα να επικρέμαται πάνω από τη ζωή του.
Βεβαίως η ζωή είναι γεμάτη απρόσμενες εκπλήξεις και ο Άμι σύντομα θα πέσει θύμα μιας από αυτές, όταν θα διαπιστώσει άναυδος, ότι ο ίδιος έχει μεγαλύτερη ανάγκη από την παρουσία του σακατεμένου όμως βαθιά φιλοσοφημένου νέο φίλου του, απ ότι εκείνος από τον πλούσιο επιχειρηματία.
Όπερ σημαίνει πως για τον ικανό επιχειρηματία, η «σανίδα σωτηρίας» βρίσκεται μεταξύ των ερειπίων ενός ναυαγίου που ο ίδιος κάποτε είχε προκαλέσει και που άπαξ και συνειδητοποίησε τη νοηματική του, άλλαξε μέσα του τόσο την οπτική του για τη ζωή όσο και τις επόμενες προτεραιότητές του.
Όπως ίσως και εσείς θα καταλάβετε, αν τύχει και παρακολουθήσετε την συγκεκριμένη ταινία, το θέμα της υπερτερεί εμφανώς της ίδιας.
Τη σημαίνει αυτό; Ότι πολύ απλά, θα μπορούσε να είναι καλύτερη, γιατί και την υπογραφή καλών ηθοποιών εξασφάλισε και η θεματική της είναι ενδιαφέρουσα. Το αποτέλεσμα όμως απέχει πολύ από το να την πεις καλή ταινία.
Δυστυχώς, δεν αναπτύχθηκε επαρκώς η δυναμική μιας ιδέας, που θα μπορούσε και να συγκινήσει αλλά και να προκαλέσει ιδιαίτερη εντύπωση: Αυτήν δηλαδή του θύματος μιας μοιραίας συγκυρίας που εξακολουθεί να ζει πιο ευτυχισμένο και από τον ίδιο το θύτη.
Συνεπώς, η «αλυσιδωτή αντίδραση», που εμφανώς παραπέμπει στην αλληλεξάρτηση των ανθρωπίνων ζωών, δεν καταφέρνει να παράγει τα ολοκληρωμένα μηνύματα που θα ήθελε προφανώς να εκπέμψει.
Τα οποία, τελικά, αιωρούνται στην ατμόσφαιρα της κοινωνικής ταινίας του Φίλιπ Κάλαντ, φανερά ανολοκλήρωτα αλλά και εμφανώς επιτηδευμένα.
Αιτία αυτών, η πρόσκαιρη οικονομική στενότητα που αντιμετωπίζει και που τον φέρνει ενώπιον ενός αδιεξόδου έλλειψης ρευστότητας και εμπιστοσύνης, μια στενόχωρη κατάσταση που του ανασύρει από το παρελθόν μια ανάμνηση που μάταια προσπαθούσε τόσα χρόνια να λησμονήσει.
Την συμμετοχή του πριν από πολλά χρόνια σε ένα δυστύχημα, κατά την οποία χτύπησε και εγκατέλειψε έναν άνθρωπο που από τότε ζει σε μια ζωή οριοθετημένη από την αναπηρική του πολυθρόνα.
Παρότι τα επιχειρηματικά προβλήματα τον καίνε και η επιτακτική διαμαρτυρία της γυναίκας του, για τις υπερβολικές ώρες που αφιερώνει στη δουλειά του, μετατρέπεται σταδιακά σε δυσμένεια, ο Άμι βρίσκει σ αυτή τη βασανιστική ανάμνηση μια ευκαιρία για να αποδράσει από τον ασφυκτικό κλοιό του παρόντος και να εξιλεωθεί για τον πόνο που προκάλεσε σε έναν δυστυχισμένο άνθρωπο πριν από πολλά χρόνια.
Πράγματι, θα συναντηθεί με αυτόν τον άνδρα, θα του εκμυστηρευθεί την ταυτότητά του και θα απολογηθεί για την σκληρόκαρδη αδιαφορία του, προσφέροντάς του ταυτόχρονα ότι χρειάζεται από δω και μπρος προκειμένου να ζήσει χωρίς το οικονομικό πρόβλημα να επικρέμαται πάνω από τη ζωή του.
Βεβαίως η ζωή είναι γεμάτη απρόσμενες εκπλήξεις και ο Άμι σύντομα θα πέσει θύμα μιας από αυτές, όταν θα διαπιστώσει άναυδος, ότι ο ίδιος έχει μεγαλύτερη ανάγκη από την παρουσία του σακατεμένου όμως βαθιά φιλοσοφημένου νέο φίλου του, απ ότι εκείνος από τον πλούσιο επιχειρηματία.
Όπερ σημαίνει πως για τον ικανό επιχειρηματία, η «σανίδα σωτηρίας» βρίσκεται μεταξύ των ερειπίων ενός ναυαγίου που ο ίδιος κάποτε είχε προκαλέσει και που άπαξ και συνειδητοποίησε τη νοηματική του, άλλαξε μέσα του τόσο την οπτική του για τη ζωή όσο και τις επόμενες προτεραιότητές του.
Όπως ίσως και εσείς θα καταλάβετε, αν τύχει και παρακολουθήσετε την συγκεκριμένη ταινία, το θέμα της υπερτερεί εμφανώς της ίδιας.
Τη σημαίνει αυτό; Ότι πολύ απλά, θα μπορούσε να είναι καλύτερη, γιατί και την υπογραφή καλών ηθοποιών εξασφάλισε και η θεματική της είναι ενδιαφέρουσα. Το αποτέλεσμα όμως απέχει πολύ από το να την πεις καλή ταινία.
Δυστυχώς, δεν αναπτύχθηκε επαρκώς η δυναμική μιας ιδέας, που θα μπορούσε και να συγκινήσει αλλά και να προκαλέσει ιδιαίτερη εντύπωση: Αυτήν δηλαδή του θύματος μιας μοιραίας συγκυρίας που εξακολουθεί να ζει πιο ευτυχισμένο και από τον ίδιο το θύτη.
Συνεπώς, η «αλυσιδωτή αντίδραση», που εμφανώς παραπέμπει στην αλληλεξάρτηση των ανθρωπίνων ζωών, δεν καταφέρνει να παράγει τα ολοκληρωμένα μηνύματα που θα ήθελε προφανώς να εκπέμψει.
Τα οποία, τελικά, αιωρούνται στην ατμόσφαιρα της κοινωνικής ταινίας του Φίλιπ Κάλαντ, φανερά ανολοκλήρωτα αλλά και εμφανώς επιτηδευμένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου