Νέες ταινίες.Το αμερικανικό σύστημα υγείας και η ταλαιπωρία που υφίστανται οι αμερικανοί πολίτες απ αυτό, βρίσκεται στο επίκεντρο της νέας δημιουργίας του Μάικλ Μουρ, που διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία ενός υπέροχου ντοκιμαντέρ: ρεαλιστική απεικόνιση, έξοχο ρυθμό, ασυμβίβαστη διάθεση, γενναιότητα και χιούμορ.
Στο «Sicko» παρακολουθούμε την Οδύσσεια κάποιων Αμερικανών πολιτών, οι οποίοι την ώρα της μεγάλης μάχης που δίνουν για την αποκατάσταση της υγείας τους εγκαταλείπονται στην τύχη τους από το ίδιο το σύστημα Υγείας, το οποίο λειτουργεί ως ένα επιπλέον εμπόδιο στην προσπάθειά τους για ανάρρωση.
Πάνω σ αυτή τη βάση, ο κορυφαίος «ντοκιμενταρίστας» καταπιάνεται με το χρονικό της απαξίωσης των προνοιακών υπηρεσιών στη χώρα του, αναζητώντας την απαρχή του στην περίοδο Νίξον. Κατόπιν ξετυλίγει σταδιακά το κουβάρι της επιδείνωσης τους, φτάνοντας μέχρι και τις ημέρες μας, όπου χώρες με σαφώς πιο εξελιγμένα και ανθρώπινα συστήματα Υγείας, όπως ο Καναδάς, η Γαλλία και η Αγγλία συγκρίνονται με την «τριτοκοσμική» σε αυτή την κατηγορία Αμερική.
Η μεγάλη έκπληξη ,όμως, τόσο για τον ίδιο τον δημιουργό, όσο και για μια ομάδα πυροσβεστών-«ηρώων» της 11ης Σεπτεμβρίου, που έχουν άμεση ανάγκη ιατρικής βοήθειας, αλλά οι ασφαλιστικές εταιρίες αρνιούνται να τους περιθάλψουν, προέρχεται από το ταξίδι τους στην Κούβα, όπου οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται δωρεάν καθώς αποτελούν ένα δημόσιο αγαθό και όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια ακριβώς δικαιώματα στην σωστή περίθαλψη.
Η αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι Κουβανοί στον χώρο της Υγείας, θα ξεγυμνώσει ακόμα πιο ανελέητα στα μάτια των Αμερικανών επισκεπτών το Αμερικανικό όνειρο, που εν ριπή οφθαλμού μετατρέπεται σε εφιάλτη.
Γιατροί που ανταμείβονται πλουσιοπάροχα, όταν, αντί να κοπιάζουν για την αποκατάσταση της υγείας των ασθενών τους, φροντίζουν να μην αδειάσουν ποτέ τα ταμεία των ασφαλιστικών και νοσοκομεία που πετούν άπορους ασθενείς στο δρόμο, βρίσκονται μόνο λίγες ώρες μακριά από την Κούβα, αποτελώντας δύο μόνο ενδεικτικές ψηφίδες στο παζλ της παρακμής, μιας κοινωνίας, της οποίας τα «εσώψυχα» ντρέπεσαι να κοιτάξεις.
Διότι, όπως, πολύ εύστοχα ακούγεται στο ντοκιμαντέρ του Μουρ, δυσκολότερα κυβερνιέται ένας λαός με υψηλό επίπεδο υγείας, καλή εκπαίδευση, αυτοπεποίθηση και υψηλό ηθικό, από έναν άρρωστο λαό, αμόρφωτο και φοβισμένο.
Στο «Sicko» παρακολουθούμε την Οδύσσεια κάποιων Αμερικανών πολιτών, οι οποίοι την ώρα της μεγάλης μάχης που δίνουν για την αποκατάσταση της υγείας τους εγκαταλείπονται στην τύχη τους από το ίδιο το σύστημα Υγείας, το οποίο λειτουργεί ως ένα επιπλέον εμπόδιο στην προσπάθειά τους για ανάρρωση.
Πάνω σ αυτή τη βάση, ο κορυφαίος «ντοκιμενταρίστας» καταπιάνεται με το χρονικό της απαξίωσης των προνοιακών υπηρεσιών στη χώρα του, αναζητώντας την απαρχή του στην περίοδο Νίξον. Κατόπιν ξετυλίγει σταδιακά το κουβάρι της επιδείνωσης τους, φτάνοντας μέχρι και τις ημέρες μας, όπου χώρες με σαφώς πιο εξελιγμένα και ανθρώπινα συστήματα Υγείας, όπως ο Καναδάς, η Γαλλία και η Αγγλία συγκρίνονται με την «τριτοκοσμική» σε αυτή την κατηγορία Αμερική.
Η μεγάλη έκπληξη ,όμως, τόσο για τον ίδιο τον δημιουργό, όσο και για μια ομάδα πυροσβεστών-«ηρώων» της 11ης Σεπτεμβρίου, που έχουν άμεση ανάγκη ιατρικής βοήθειας, αλλά οι ασφαλιστικές εταιρίες αρνιούνται να τους περιθάλψουν, προέρχεται από το ταξίδι τους στην Κούβα, όπου οι υπηρεσίες υγείας παρέχονται δωρεάν καθώς αποτελούν ένα δημόσιο αγαθό και όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια ακριβώς δικαιώματα στην σωστή περίθαλψη.
Η αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν οι Κουβανοί στον χώρο της Υγείας, θα ξεγυμνώσει ακόμα πιο ανελέητα στα μάτια των Αμερικανών επισκεπτών το Αμερικανικό όνειρο, που εν ριπή οφθαλμού μετατρέπεται σε εφιάλτη.
Γιατροί που ανταμείβονται πλουσιοπάροχα, όταν, αντί να κοπιάζουν για την αποκατάσταση της υγείας των ασθενών τους, φροντίζουν να μην αδειάσουν ποτέ τα ταμεία των ασφαλιστικών και νοσοκομεία που πετούν άπορους ασθενείς στο δρόμο, βρίσκονται μόνο λίγες ώρες μακριά από την Κούβα, αποτελώντας δύο μόνο ενδεικτικές ψηφίδες στο παζλ της παρακμής, μιας κοινωνίας, της οποίας τα «εσώψυχα» ντρέπεσαι να κοιτάξεις.
Διότι, όπως, πολύ εύστοχα ακούγεται στο ντοκιμαντέρ του Μουρ, δυσκολότερα κυβερνιέται ένας λαός με υψηλό επίπεδο υγείας, καλή εκπαίδευση, αυτοπεποίθηση και υψηλό ηθικό, από έναν άρρωστο λαό, αμόρφωτο και φοβισμένο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου