Στις ιστορίες της άγριας δύσης συχνά αναπολούμε τις πρώτες κινηματογραφικές μας ανατριχίλες και το πρώιμο αντάμωμα με την περιπετειώδη φύση μας.
Στο "Seraphim Falls" που τοποθετεί ο David Von Anken στα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια στην Αμερική, η γεύση του παλιού γουέστερν μπορεί να μην είναι ξεκάθαρη αλλά είναι αισθητή.
Η αλήθεια είναι ότι είδα την ταινία με κάποια μικρή καθυστέρηση και το κακό σε αυτό βρίσκεται στο ότι άκουσα και διάβασα αρκετά πράγματα προτού καν δώ τους πρώτους τίτλους της αρχής να πέφτουν.
Και για να είμαι εντελώς ειλικρινής η αίσθηση που αποκόμισα από τον απόηχό της κάθε άλλο παρά συμβαδίζει με την συμπαθητική αίσθηση που είχα προσωπικά βλέποντας την.
Πρόκειται για την ιστορία μιας καταδίωξης στο αφιλόξενο ορεινό τοπίο της αμερικανικής δύσης στην οποία πρωταγωνιστούν, ένας πρώην λοχαγός ο Gideon (Piers Brosnan) κι ο αντισυνταγματάρχης Carver (Liam Neeson) από το αντίπαλο στρατόπεδο, που για τρία ολόκληρα χρόνια μετά την λήξη του πολέμου τον καταδιώκει λυσσαλέα για μια υπόθεση που αφορά τους δυο τους.
Γουέστερν ήπιων τόνων, με απλωμένα πλάνα, προοπτικές, ήρεμες κινήσεις της κάμερας, νωχελικούς πιστολάδες, που αποτελεί περισσότερο μία σπουδή χαρακτήρων.
Βαθύ σενάριο με πυκνογραμμένους διαλόγους και στοχασμό για τα πιο πρωτόγονα ένστικτα που ταλανίζουν την ανθρώπινη φύση.
Τελικά, η αδυσώπητη καταδίωξη του Gideon από τον Carver απολήγει σε ένα απερημωμένο τοπίο, εκεί όπου δύο άγριες μορφές βγαλμένες θα λεγες από τις σατραπείες της μυθολογίας, θέτουν τους δύο πρωταγωνιστές μας ενώπιον της απόλυτης αλήθειας τους.
Εξοπλίζοντας τους τελικά με τα ψυχικά και πολεμικά εφόδια που χρειάζονται για να αλληλοεξουδετερωθούν. Σε μια κορύφωση υπερθετικής ομορφιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου