Η αγάπη, η ζήλεια, το μίσος, ο έρωτας και η γενναιότητα, η εκδίκηση, και η συνέπεια, η αφοσίωση και η εγκατάλειψη, αποτελούν όλα εκδηλώσεις του ίδιου ανελέητου παράγοντα: του ανθρώπινου φόβου μπροστά στον χρόνο που περνάει φθείροντας τις ψυχές και τα σώματά μας.
Σ αυτήν την διατυπωμένη με απόλυτο τρόπο θέση του δημιουργού, τοποθετείται ο πυρήνας του "Time", της νέας ταινίας του σπουδαίου Κορεάτη σκηνοθέτη Κιμ Κι-Ντουκ, που μας αφηγείται την ιστορία ενός ζευγαριού που βιώνει τον έρωτα στην πιο καταστροφική του κορύφωση:
Αυτήν, της απώλειας της αυτοεκτίμησης και της διαρκούς επιθυμίας για αλλαγή, προκειμένου να μην μείνει ποτέ ανικανοποίητο το έτερον ήμισυ.
Με φόντο, λοιπόν, την παράλογη μανία των σύγχρονων και συγχυσμένων από τις επιταγές της μόδας, νεαρών Κορεατών, που συρρέουν κατά χιλιάδες στα ιατρεία των πλαστικών χειρούργων για να βελτιώσουν ή να αλλάξουν ολοσχερώς την εμφάνισή τους, ο σπουδαίος σκηνοθέτης εντρυφεί με τρόπο διαπεραστικό στις ψυχές δύο ανθρώπων που αρνούνται με καταστροφικές τελικά συνέπειες, να παρουσιάζουν καθημερινά στον αγαπημένο τους το ίδιο και βασανιστικά απαράλλαχτο πρόσωπο.
Προσπαθώντας να νικήσουν τον χρόνο και την καθημερινή φθορά, ο Γι Χου και η Σε Χι αλλάζουν τα πρόσωπά τους, σαν να επρόκειτο για ψεύτικα προσωπεία, ή απλώς για παιδικές μάσκες, που τις είχαν κρατημένες σε μια ντουλάπα αναμνήσεων.
Με την συνδρομή μάλιστα ενός περίεργου γιατρού, που υποκρίνεται ότι κατανοεί φαινομενικά πλήρως, τις ψυχολογικές διαταραχές που μια αλλαγή προσώπου συνεπάγεται στην ψυχολογία των ασθενών του, αλλά από την άλλη πραγματοποιεί την δουλειά του σχεδόν ασυλλόγιστα επικυρώνοντας αβίαστα την απονενοημένη διάθεση των επισκεπτών του.
Πολύ καλή ταινία, με ρυθμό, δυνατές εικόνες, και εγκεφαλική σκηνοθεσία, συνοδευμένη από εξαιρετική μουσική και υπερβατικές σκηνογραφίες.
Μια ιστορία αγάπης και αναζήτησης της αρμονίας, για την ματαιοδοξία της επιφάνειας και το υποτιθέμενο ξεγέλασμα του χρόνου, εις βάρος πάντοτε της ψυχικής ισορροπίας και του παρόντος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου