Αν κάθε γυναίκα χρησιμοποιούσε δωρεάν για τις μετακινήσεις της κάποιο από τα μέσα μαζικής μεταφοράς στις 8 Μαρτίου θα είχε συμβάλει αποφασιστικά στη θεμελίωση ενός κόσμου που τιμά και σέβεται, επικοινωνιακά πάντα, τους πιο ανίσχυρους, μονάχα την Παγκόσμια Ημέρα της γιορτής τους. Για του λόγου τω αληθές, μάλιστα, αν θέλετε δηλαδή να διαπιστώσετε και δια ζώσης πόσο πραγματικά σας σέβονται οι θεσμοί και το σύστημα, επιχειρήστε να μετακινηθείτε δωρεάν με κάποιο μέσο μαζικής μεταφοράς την επομένη της 8ης Μαρτίου, εξηγώντας στον ελεγκτή που θα απαιτήσει να πληρώσετε κανονικά το πρόστιμο σας, πως την προηγούμενη δεν συνέτρεχε κάποιος λόγος μετακίνησης και πως δεν θα θέλατε να χάσετε για τίποτα στον κόσμο αυτή την σούπερ προσφορά του υπουργείου.
Μπορεί ο φεμινιστικός υπαρξισμός της Σιμόν ντε Μποβουάρ να έπεσε κάπως βαρύς εκείνα τα χρόνια στο σύνολο των «εξεγερμένων» γυναικών της εποχής, που ήθελαν και δεν ήθελαν να απολέσουν την εύθραυστη θαλπωρή του ανδρικού προστατευτισμού, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σημαντικά άλματα προόδου αναφορικά με τη θέση που κατέχει η γυναίκα στη σύγχρονη κοινωνία, ώστε τέτοιου είδους εορταστικές εκδηλώσεις και χειρονομίες αναγνώρισης μόνο οπισθοχώρηση να αποτελούν στο δρόμο προς την ανώτερη δυνατή ισοτιμία. Βεβαίως, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι σε αρκετές περιπτώσεις, αυτό το θεαματικό κλείσιμο της ψαλίδας δεν οφείλεται στη βελτιστοποίηση των όρων της γυναικείας θέσης στην δουλειά αλλά περισσότερο στην επιδείνωση της αντίστοιχης θέσης του άνδρα σε ορισμένους εργασιακούς χώρους. Αυτό σημαίνει ότι όσο κι αν κάποιες αντιλήψεις ένθεν κακείθεν προσπαθούν να διαχωρίσουν την μοίρα των δύο φύλων τόσο στον εργασιακό χώρο όσο και στο κοινωνικό πεδίο, η όποια πρόοδος μπορεί πλέον να υπάρξει θα είναι συνολική, ενιαία, ταυτόχρονη, διαφορετικά δεν θα είναι πρόοδος. Γι αυτό είμαι της άποψης, ότι τέτοιου είδους διαχωρισμοί, μέσω των παγκοσμίων ημερών, κρύβουν στον πυρήνα τους έναν ξεκάθαρα φαλλοκρατικό σπόρο που ενισχύει περισσότερο το σύνδρομο διαχωρισμού και πάλης των δύο φύλων και κυρίως την υποσυνείδητη και σιωπηρή πρόθεση της πλειοψηφίας των μελών τους, να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν, μέσα από μια πολιτισμένη, ευγενική και ανταποδοτική πριμοδότηση του πιο επιβαρημένου.
Aφήστε που, αν πάρουν χαμπάρι και οι σύζυγοι, την χρησιμοθηρική σημασία της χειρονομίας που κάνει το υπουργείο Μεταφορών για τις γυναίκες την 8η Μαρτίου, τις βλέπω τις καϋμένες να τρέχουν από οργανισμό σε οργανισμό, από εφορία σε εφορία κι από υπουργείο σε υπουργείο προκειμένου να διευθετήσουν λογαριασμούς και υποχρεώσεις που μαζεύτηκαν όλες τις προηγούμενες εβδομάδες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου