Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα σχετικά με το αν η πρόκληση εκλογών με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ και αφορμή την ανάδειξη του προέδρου της Δημοκρατίας αποτελεί υποβάθμιση των θεσμών. Μάλλον όμως μοιάζει με κάτι τέτοιο. Ωστόσο, και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, το Σεπτέμβριο του 2007, θυμόμαστε ότι έχοντας στα πανιά του τον αέρα των δημοσκοπήσεων προχώρησε στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών, με μια εξίσου προσχηματική αιτιολογία. Άρα, αν τελικά υλοποιηθεί, όπως φαίνεται ότι μάλλον θα συμβεί, η εκπεφρασμένη απόφαση της ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης για ανατροπή της κυβέρνησης τον ερχόμενο Μάρτιο, θα πρόκειται για μια ισοφάριση ανευθυνότητας. Διότι, τελικά φαίνεται ότι κανένα από τα δύο κόμματα της εναλλαγής στην εξουσία δεν λαμβάνει υπόψη του ότι η λαϊκή ετυμηγορία, που τόσο συχνά επικαλούνται αφορά σε τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης και όχι σε 2, 2,5 ή 3. Ακόμη κι αν έχει αλλάξει γνώμη το εκλογικό σώμα, είναι υποχρέωση του πολιτικού κόσμου να δείχνει σεβασμό στην πλειοψηφία των αμέσως προηγούμενων εκλογών. Στην πραγματικότητα, όμως, τι συμβαίνει: από την επαύριον κάθε εκλογικής διαδικασίας, η χώρα μπαίνει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, με την πρώτη αναφορά για την ανάγκη πρόωρων εκλογών να γίνεται από το στόμα του εκάστοτε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με την ολοκλήρωση σχεδόν του πρώτου έτους διακυβέρνησης. Πρόκειται για μια απαράδεκτη νοοτροπία που φανερώνει ότι στην πραγματικότητα το πολιτικό μας σύστημα δεν έχει ωριμάσει ακόμα. Εντούτοις, αρχίζουν να αρθρώνονται κάποιες φωνές, έστω και ασθματικά εκμπέμπουσες, που παρεμβαίνουν στον δημόσιο διάλογο για να επιβεβαιώσουν την απαίτηση για συνταγματική κατοχύρωση της ακριβούς ημερομηνίας διεξαγωγής των γενικών εκλογών, ώστε να παγιώνεται εμπράκτως η λαϊκή εντολή και να μη γίνεται αντικείμενο μικροκομματικών σκοπιμοτήτων ένθεν κι εκείθεν. Βέβαια, αναρωτιέμαι αν, από τη στιγμή που οι πολιτικοί χρειάζονται τον συνταγματικό μπαμπούλα για να πράξουν το αυτονόητα ωφέλιμο, τι περισσότερο θα πρέπει να ζητούν από τους πολίτες, σχετικά με τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος.
Τελικά, αν το ΠΑΣΟΚ επιλέξει τον προδιαγεγραμμένο δρόμο της αξιοποίησης αυτής της δυνατότητας που του δίνει το σύνταγμα προκειμένου να ανέλθει στην εξουσία, πρέπει να λογαριάζει στο σχεδιασμό του ότι θα κριθεί σαν επόμενη κυβέρνηση πολύ αυστηρά και με μηδενική πίστωση χρόνου. Και τούτο διότι, η ανατροπή μιας κυβέρνησης με το σκεπτικό ότι οδηγεί με την πολιτικής της μια χώρα στο χείλος της καταστροφής, δημιουργεί και συνεπάγεται υποσχέσεις μιας κάποιας θεαματικής βελτίωσης των δημοσιονομικών και καθημερινών δεδομένων. Αν συμβεί αυτό, το ΠΑΣΟΚ, θα πριμοδοτηθεί για την ριψοκίνδυνη απόφαση που θα έχει λάβει. Αν όμως, με την επίκληση μαύρων τρυπών και καμένης γης, δείξει παρόμοιο πρόσωπο με τους προκατόχους του, η επόμενη κυβέρνηση θα κριθεί ως εκφραστής μιας τυχοδιωκτικής πολιτικής αντίληψης που αποδεδειγμένα πλέον θα θεωρεί την αναρρίχηση στην εξουσία ως αυτοσκοπό. Ένα στίγμα, που θα δημιουργήσει ανεπανόρθωτα κακό προηγούμενο για το κύρος και την αξιοπιστία του κόμματος κυρίως στις μελλοντικές εκλογικές διαδικασίες που θα διεκδικήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου