Ποιες πυρκαγιές; αυτές ήταν χθεσινό θέμα αν θυμάμαι καλά. Σήμερα η επικαιρότητα επιτάσσει νέα θέματα. Πρέπει να γεμίσουν τα δελτία ειδήσεων, οι εφημερίδα και τα sites με νέα, φρέσκα γεγονότα. Οι υπουργοί να συνεχίζουν κανονικά το πρόγραμμά τους σα να ήταν όλο αυτό που ζήσαμε τις τελευταίες ημέρες, απλώς μία εικονική άσκηση της πυροσβεστικής. Πόσο πειστικός ήταν πράγματι ο πρωθυπουργός όταν ενημερωνόταν από τον επικεφαλής της επιχείρησης μπροστά στον ηλεκτρονικό χάρτη. Μέλημά μας είναι οι ανθρώπινες ζωές υποστήριζαν οι κυβερνητικοί. Βέβαια αν ω μη γέννητω είχαμε καμιά εκατοσταριά θύματα και καμένα ελάχιστα στρέμματα δασικής γης ο στόχος του θα μετατρεπόταν αυτομάτως σε περιβαλλοντικό. Ότι μπορούν να εξασφαλίσουν το ονομάζουν στόχο για να μπορέσουν να πετύχουν.
Δεν έχουν άδικο τελικά όσοι ισχυρίζονται ότι στην Ελλάδα προλαβαίνεις δεν προλαβαίνεις να καταλογίσεις ευθύνες γι αυτό πρέπει να βιαστείς να τις αποδόσεις κατά τη διάρκεια ενός γεγονότος. Τότε δηλαδή που όλες οι σοβαρές χώρες είναι απολύτως εστιασμένες στην αντιμετώπιση του, εδώ στην Ελλάδα ίσως έχουμε τη μοναδική ευκαιρία να καταλογίσουμε ευθύνες. Μετά, πάει πέταξε το πουλάκι. Όλα επιστρέφουν στους γνώριμους ρυθμούς τους και όλοι οι κατέχοντες θέσεις ευθύνης συμπεριφέρονται σα να μη συνέβη τίποτα. Βιάζονται να πάνε μπροστά, «επειδή τα προβλήματα τρέχουν» για να επιτελέσουν το επόμενο θεσμικό πασάλειμμα τους. Πολιτική ζωή γεμάτη από ημιτελής σπασμωδικές κινήσεις, που παράγει επικοινωνία και κουτοπόνηρους τρόπους διαφυγής των κρίσεων. Η σχέση αιτίας αιτιατού, έχει μετατραπεί εδώ σε σχέση επικοινωνίας αιτιατού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου