ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΝΕΥΜΑ ΧΕΙΡΟΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (ΑΡΧΕΙΟ ATHENS24)

Με αφετηρία αυτό το καλοκαίρι, δηλαδή ένα από τα πιο κρίσιμα στον τομέα της περιβαλλοντικής συνειδητοποίησης, η οποία μάλιστα αποτελεί και τη μοναδική κατάκτηση που μπορεί να οδηγήσει στο προσεχές μέλλον σε απτά αποτελέσματα στη μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής, και ενόψει της λήψης κρίσιμων αποφάσεων σε επίπεδο πολιτικών ηγετών το προσεχές Φθινόπωρο για την αντικατάσταση της συμφωνίας του Κιότο, οι πολίτες καλούμαστε να μετατρέψουμε σε πράξη τα ψήγματα οικολογικής συνείδησης, που αργά αλλά σταθερά αρχίζουμε να ενστερνιζόμαστε. Βλέποντας ολοένα και περισσότερους συμπολίτες μας, να στρατεύονται στην πιο φιλόδοξη μάχη που επεφύλαξε ποτέ η ιστορία στον πλανήτη, είτε μέσω προσφοράς εθελοντικής εργασίας, είτε αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο ζωής τους, ώστε να μειώσουν την επιβάρυνση του προσωπικού τους ίχνους στο περιβάλλον, αναρωτιέμαι αν τελικά είναι τόσο ανέφικτο το ενδεχόμενο να απαλλαγούμε οριστικά εμείς οι πολίτες από την υπερβολική επίδραση των πολιτικών αποφάσεων στη ζωή μας, αναζητώντας μέσω της εθελοντικής προσφοράς, της συνειδητοποίησης και της αλληλεγγύης, τις λύσεις εκείνες που αποζητούν τα πραγματικά προβλήματά μας. Με μια απλή διαφοροποίηση της οπτικής μας, θεωρώ, ότι όχι μόνο είναι εφικτή, μια τόσο ανατρεπτική όσο και φυσική στάση, αλλά αποτελεί τελικά μονόδρομο. Ένα μονόδρομο που θα αποκαταστήσει σταδιακά, τις πληγείσες ελευθερίες, τις ξεφτισμένες ανθρώπινες αξίες, τις κατασκευασμένες ισορροπίες, θα εξαλείψει το δημοκρατικό έλλειμμα που παρατηρείται σε όσες κοινωνίες παρέδωσαν λευκή επιταγή στους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους τους και θα θεμελιώσει τελικά ένα νέο πνεύμα χειρισμού των κοινωνικών υποθέσεων. Αυτό το ενδεχόμενο αν και φαίνεται τόσο μακρινό, βρίσκεται στην πραγματικότητα ακριβώς κάτω από το βλέμμα μας. Αρκεί να το αγγίξουμε για να πιστέψουμε στη δύναμη του πολίτη που επωμίζεται κάτι περισσότερο από την προσωπική του ευθύνη απέναντι στον κόσμο και το περιβάλλον.