Αυξάνονται με ανησυχητική περιοδικότητα στον κόσμο, τα περιστατικά βίας με πρωταγωνιστές απελπισμένους έφηβους που σκορπούν το θάνατο στην τοπική τους κοινωνία.
Την ίδια ώρα, μια άλλη μορφή βίας, με παρόμοια χαρακτηριστικά, εκφράζεται από απελπισμένους ενήλικες, οι οποίοι πρόσφατα έχουν απολέσει κάτι σημαντικό και δολοφονούν κατά συρροή, ανθρώπους του στενού τους οικογενειακού περιβάλλοντος, πρώην συναδέλφους και γείτονες, προτού κόψουν το νήμα και της δικής τους ζωής.
Και στις δύο περιπτώσεις οι δράστες φέρονται αποφασισμένοι προτού πεθάνουν να ξεσπάσουν το θυμό τους, απάνω σ ένα μικρό αλλά αντιπροσωπευτικό δείγμα ανθρώπων του ευρύτερου περιβάλλοντός τους , που θεωρούν υπεύθυνους για τα αισθήματα απόγνωσης, απαξίωσης, αδικίας και απομόνωσης που τους έχουν καταβάλλει. Στην περίπτωση των εφήβων, συνήθως τα μηνύματα απόγνωσης που αποστέλλουν είναι σιωπηλά και δυσκολονόητα, όπως μπερδεύονται με τα συνηθισμένα φαινόμενα αντικοινωνικότητας που παρουσιάζει η συγκεκριμένη ηλικία. Στην περίπτωση των ενηλίκων, η απότομη στροφή προς την εγκληματικότητα, από ανθρώπους, που είχαν κερδίσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, είναι πραγματικά πολύ τρομακτική. Οι έντονες κοινωνικές συνθήκες δοκιμάζουν και στις δυο περιπτώσεις τα ψυχοπνευματικά όρια του ανθρώπου, που φοβάται, όπως στη ζωή έτσι και στο θάνατο τη μοναξιά, επιδιώκοντας παράλληλα, πριν την απονενοημένη κίνηση να αφήσει το βαθύ στίγμα που δεν κατάφερε να αφήσει εν ζωή. Να γίνει αξιοπρόσεκτος.
Η επιρροή που ασκεί το κάθε κρούσμα σε ανθρώπους που βιώνουν οριακές καταστάσεις σε άλλες άκρες του πλανήτη μεγεθύνεται με την παγκοσμιοποίηση της εικόνας, το μιμητισμό και τον αντίκτυπο που προκαλεί στην κοινωνία, δημιουργώντας μια άτυπη σκυταλοδρομία επίδοξων αυτοχείρων, που δε θέλουν να πεθάνουν μόνοι, αφανείς και ηττημένοι. Ένας μικρός πόλεμος έχει ξεκινήσει ήδη σε χρόνια υποτιθέμενης ειρήνης. Και είναι ζήτημα ύψιστης σημασίας το ξερίζωμα των αιτιών που προκαλούν αυτό τον σπαρακτικό φαύλο κύκλο αναίτιας βίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου