Ο απεγνωσμένος τρόπος με τον οποίο ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής εγκατέλειψε την εξουσία αποτυπώνεται σήμερα ανάγλυφα στο οικονομικό αδιέξοδο που βιώνει η Ελλάδα και οι πραγματικές του σκέψεις γίνονται πλέον κατανοητές.
Γνώριζε καλά ο πρώην πρωθυπουργός τόσο τα δεδομένα που συνθέτουν το σύγχρονο οικονομικό ελληνικό δράμα, όσο και τις ενδεχόμενες αντιδράσεις των αγορών, στην ελληνική κοροϊδία και φυσικά συνεισέφερε με ένα πολύ μεγάλο κομμάτι ευθύνης στην διαιώνισή τους. Σήμερα, με την πλάτη κυριολεκτικά στον τοίχο, αλλά πάντα χωρίς πολιτική βούληση και συνέπεια οι ηγεσίες των κομμάτων εξακολουθούν να παίζουν το γνώριμο επικοινωνιακό τους παιχνίδι, αναπλάθοντας την αλήθεια ανάλογα με την θέση στην οποία βρίσκονται. Όμως, η αξιοπιστία στα οικονομικά στοιχεία που απαιτούν δικαιολογημένα οι εταίροι της Ελλάδας στην ΕΕ, πρέπει πρώτα να αποκατασταθεί στο εσωτερικό της χώρας για να μπορούμε να μιλάμε για μια καλή αρχή. Το επόμενο βήμα θα είναι να διδαχθούμε από τον τρόπο με τον διαχειρίζονται παρόμοια ασφαλιστικά και εργασιακά ζητήματα τα προηγμένα κράτη της Ευρώπης. Διότι είναι αυτονόητη η απαξίωση μιας χώρας όπου το κράτος και οι πολίτες της ξοδεύουν περισσότερα απ όσα παράγουν.
Επίσης, όλες ανεξαιρέτως οι προηγούμενες κυβερνήσεις που για χρόνια ανέχονταν την παρατεταμένη ανομία στην κοινωνική και οικονομική ζωή και ταυτόχρονα κατασπαταλούσαν αλόγιστα τις θυσίες των συνεπών φορολογούμενων πολιτών είναι διαχρονικά υπόλογες γι αυτή την κατάσταση. Γι αυτό λοιπόν, η ανάγκη μιας νέας εκκίνησης πάνω σε μια νέα βάση, διαφορετική από αυτήν που μας έφερε στα σημερινά χάλια, αποτελεί το μοναδικό δρόμο προς το μέλλον. Αν θέλουμε να επιβιώσουμε και να εξασφαλίσουμε την προοπτική μας πρέπει να δούμε κατά πρόσωπο τα ελαττώματά μας μπαίνοντας σταδιακά στη διαδικασία αντιμετώπισής τους και να επιτύχουμε μια συναίνεση που θα ικανοποιεί με τους στόχους της τις προσδοκίες του συνόλου των Ελλήνων πολιτών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου