Σε τούτη τη χώρα τα τριήμερα αποτελούν μέγιστη αξία. Ψάχνουμε με πάθος να τα ανακαλύψουμε στα προσωπικά μας ημερολόγια και προγράμματα και δεν τα διαπραγματευόμαστε έναντι οποιουδήποτε άλλου ανταλλάγματος. Η ανάγκη απόδρασή μας από μια καταπιεστική, ρουτινιάρικη καθημερινότητα που χαρακτηρίζεται πιθανώς από μια δουλειά που μπορεί να μη γουστάρουμε, ένα διαρκώς νοσηρό πολιτικό κλίμα και αμφιλεγόμενες προσωπικές σχέσεις, μοιάζει σαν πειστική αιτιολόγηση αυτής της ορμής. Πεπεισμένοι ότι τα πράγματα δεν αλλάζουν δια της πολιτικής οδού επιχειρούμε να φέρουμε μόνοι μας αυτές τις μικρές τριήμερες αλλαγές στη ζωή μας. Έχοντας μπροστά μας μια εκλογική διαδικασία, που αφορά ζητήματα σημαντικά, όπως η επικράτηση των πολιτικών τάσεων και αντιλήψεων που θα επηρεάσουν άμεσα την ήδη βεβαρημένη καθημερινότητά μας αναρωτιόμαστε αν αξίζει να θυσιάσουμε το τριήμερό του Αγίου Πνεύματος προκειμένου να ασκήσουμε το εκλογικό μας δικαίωμα. Το δίλλημα για πολλούς είναι υπαρκτό:. Να πάω να ψηφίσω ή να ξεχυθώ με το υπόλοιπο πλήθος σε καμιά παραλία;
Επιλέγοντας παραλία μοιάζει σα να διεκδικούμε το δικαίωμα ενός διαρκούς «ξεσκάσματος», από τη μάχη για την υλοποίηση μιας σταθερής βελτίωσης της καθημερινότητάς μας. Η πολιτική ορθότητα της εποχής έχοντας υποστεί μερικά σημαντικά ρήγματα, καθώς άρχισε να αμφισβητείται όσο και οι εναλλακτικές θεωρίες, βρίσκει εδώ ένα πολύτιμο σύμμαχο στη Lifestyle αντίληψη που δεν θα θυσίαζε ποτέ κανένα τριήμερο για καμιά εκλογική διαδικασία. Συμβάλλοντας τα μέγιστα στη διαρκή αναβολή των ρήξεων με το σύστημα που παράγει αυτήν την ανυπόφορη κατάσταση, γεννώντας την ψευδαίσθηση ότι τίποτα δεν μπορεί ν αλλάξει, επειδή όλοι είναι ίδιοι, άρα ας αρκεστούμε σ αυτά τα πολύτιμα τριήμερα, γιατί είναι το περισσότερο που μπορούμε να κατακτήσουμε. Ο εφησυχασμός, η αποδοχή της ήττας και το διαρκές σερφάρισμα στην επιφάνεια των πραγμάτων μεταθέτει τη λύση των προβλημάτων μας διαρκώς στον επόμενο τόνο. Κι αν δεν αποφασίσουμε να κάνουμε ενδιαφέροντα τα επταήμερά μας θα αυτοπεριοριζόμαστε διαρκώς μέσα στο πλαίσιο που μας έχουν στοιβάξει, να κοιτάζουμε δηλάδη τη βιτρίνα της ζωής, χωρίς να μπορούμε να αποκτήσουμε τα ουσιαστικά δώρα της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου