Νομίζω ότι σιγά σιγά όλοι μας αρχίζουμε να κατανοούμε το είδος του καπνού που φουμάρει αυτό το κυβερνητήριο οικονομικών συμφερόντων που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Κυρίως όμως την απουσία ψυχικών δεσμών που τη χαρακτηρίζει. Αυτή λοιπόν η Ένωση, που σέβεται μονάχα τους ισχυρούς και προσφέρει την αλληλεγγύης της μόνο στους αξιόπιστους χρηματοδότες της, αν σε πετύχει σε θέση αδυναμίας σου ζητά να επανέλθεις άμεσα με θυσίες του λαού σου στον πρότερη κατάστασή σου. Κι όταν πάλι σε βλέπει να αναπτύσσεσαι σου χτυπάει φιλικά την πλάτη για να σου πουλήσει όπλα. Πάλι με θυσίες του λαού σου.
Διατηρεί στο Αιγαίο το στάτους μιας ασαφούς κατάστασης για να χρησιμοποιεί αυτή την διαρκή ρευστότητα προκειμένου να σου φορτώνει τις αμυντικές σου δαπάνες. Κι όταν κάποια στιγμή τα πόδια σου λυγίζουν από το βάρος των δομικών σου αδυναμιών, των διαχρονικών λαθών σου, των επιπόλαιων επιλογών σου, που πήραν μορφή χιονοστοιβάδας και με δική της υπαιτιότητα, σου δίνει ένα ηθικό μπαστουνάκι να στηριχθείς και σου λέει ότι μ αυτό κάπως θα καταφέρεις να ανασηκωθείς για να μπορέσεις να ανταποκριθείς στις παραγγελίες που έκανες.
Μ αυτόν τον κυνικό τρόπο μας αντιμετωπίζουν οι “φίλοι” μας ευρωπαίοι και Αμερικανοί. Επειδή γνωρίζουν ότι στην Ελλάδα αυτά περνάνε. Ότι οι Έλληνες πείθονται εύκολα, επειδή διαθέτουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, παντελή έλλειψη αυτοσεβασμού, χαμηλή στάθμη εκπαίδευσης. Μας ξέρουν καλύτερα απ όσο ξέρουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας, γιατί είναι πωλητές, και ως τέτοιοι γνωρίζουν πολύ καλά να προσαρμόζονται στις ιδιαιτερότητες των πελατών τους. Ξέρουν τι βλέπουμε τα πρωϊνά, τι βλέπουμε τα μεσημέρια, τι μουσική ακούμε, πόσο εργαζόμαστε, τι βιβλία διαβάζουμε, ποια θέματα μας απασχολούν στην καθημερινότητά μας και ξέρουν πώς να φερθούν.
Γνωρίζουν ότι οι Έλληνες σπάνια κατέβηκαν στους δρόμους με κάποια αφορμή που να αφορούσε σε κάποια αίτημα πέρα από το εισόδημα και τις ώρες εργασίας τους. Γι αυτούς λοιπόν, είμαστε μια μικρή αλλά αναντίστοιχα με το μέγεθός της κερδοφόρα αγορά. Γι αυτό και μας ειρωνεύονται στην πραγματικότητα όταν λένε ότι τους ενοχλεί το γεγονός ότι οι Έλληνες δαπανούν περισσότερα απ όσα παράγουν καθώς δε δείχνουν την ίδια ευαισθησία για το γεγονός ότι επίσης καταναλώνουμε για αμυντικές δαπάνες πολύ περισσότερα απ όσα σηκώνουν οι ώμοι μας.
Γι αυτό τελικά είναι επιτακτική η ανάγκη να αλλάξουμε σαν πολίτες και σαν χώρα. Να βελτιωθούμε και να ενδυναμώσουμε τη θέση μας. Να μετατρέψουμε επίσης το Αιγαίο σε θάλασσα ειρήνης και συνεργασίας, ώστε να καταργήσουμε οριστικά από τους προϋπολογισμούς μας όλες αυτές τις άχρηστες δαπάνες. Είναι επιτακτική ανάγκη να γίνουμε καλύτεροι απ ότι είμαστε. Να ορθώσουμε ανάστημα. Ειδάλλως διαρκώς θα τιμωρούμαστε και θα είμαστε καταδικασμένοι σε μια βαλτώδη κατάσταση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου