ΑΝΟΥΣΙΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ

Χθες, και κατά τη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γιώργος Παπανδρέου κατηγόρησε την προηγούμενη κυβέρνηση ότι προσπάθησε με αλχημείες να φορτώσει χρέη στη σημερινή. Μόλις δε πριν από λίγες ημέρες στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατηγόρησε την σημερινή κυβέρνηση ότι μετέθεσε έσοδα από το 2009 στο 2010 για να προκαλέσει μια επίπλαστη επιτυχία. Έτσι λοιπόν, αυτά κι άλλα πολλά ωραία διαδραματίζονται τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια στο πεδίο τη δημιουργικής λογιστικής που προσπαθεί να κερδίσει με κάλπικο τρόπο την έξωθεν καλή μαρτυρία της χώρας, μεταφέροντας διαρκώς τα προβλήματα στους επόμενους. Όμως, στην πραγματικότητα, πάντα ο ένας αποτελούσε τον καθρέφτη του άλλου γι αυτό άλλωστε γνωρίζονται και τόσο καλά. Γι αυτό και θεωρώ ότι δεν υπήρξε ,στην σύγχρονη πολιτική ιστορία, ούτε ένας πρωθυπουργός που να πρόσφερε πραγματικά καλές υπηρεσίες στον τόπο. Διότι ακόμα και στις περιπτώσεις που παρήχθη ένα έργο έγινε με μη ειλικρινείς όρους και δανεικά από το μέλλον.

Στο πλαίσιο αυτό, είμαι της άποψης ότι θα ήταν αστοχία της κυβέρνησης να προχωρήσει σε Εξεταστική επιτροπή για την Οικονομία στην ευαίσθητη παρούσα συγκυρία. Όχι τόσο επειδή θα προκαλούσε ρήγματα στην ήδη εύθραυστη και προσχηματική συναίνεση που επιτευχθεί ούτε φυσικά ότι πρέπει τέτοιου είδους ευθύνες να μη βγαίνουν στο φως. Αλλά, πρώτον επειδή μια τέτοια επιλογή θα έριχνε νερό στο μύλο των κερδοσκόπων και δεύτερον θα επιβεβαίωνε απλώς μια πραγματικότητα για την οποία ήδη κανένας δεν αμφιβάλλει, αλλά και κανένας δεν πρόκειται να τιμωρηθεί. Τι να αποδείξουμε άραγε με αυτές τις Εξεταστικές επιτροπές; Ότι τόσα χρόνια επιβιώναμε με δανεικά; Ότι ακόμα και οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης που επιτεύχθηκαν στην αρχή της δεκαετίας και για την οποία αναρωτιόμασταν συχνά γιατί δεν διαχεόταν ποτέ στην κοινωνία, ήταν πλαστοί, ή καλύτερα λογιστικά πειραγμένοι; Ή μήπως ότι οι κυβερνήσεις μας όλα αυτά τα χρόνια απλώς μπάλωναν τρύπες χωρίς να ενδιαφέρονται ποτέ για μόνιμες λύσεις;

Φυσικά αυτές τις κυβερνήσεις τις στήριζε η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που λίγο πολύ στην καθημερινή της πρακτική παρουσιάζει τα ίδια φαινόμενα.
Άρα η ευθύνη δεν είναι μόνο πολιτική. Και η μόνη πραγματικά χρήσιμη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρουν στον τόπο τους οι σημερινοί Έλληνες (πολίτες και πολιτικοί) θα ήταν να μοχθήσουν περισσότερο ώστε να ξεριζώσουν τις απαρχαιωμένες νοοτροπίες και να αρχίσουν να βελτιώνονται προκειμένου να έχουν αντίκρισμα οι διεκδικήσεις τους, αλλά κυρίως για να συμβάλλουν στη δημιουργία μιας πιο οργανωμένης χώρας για τις επόμενες γενιές.