Η περίοδος που διέρχεται η Ελλάδα, και χαρακτηρίζεται από περικοπές και άγριο ψαλίδισμα μισθολογικών κατακτήσεων,
αποτελεί ξεκάθαρα ένα βήμα μετά την πιο σκληρή λιτότητα, η οποία έφτανε το πολύ μέχρι το πάγωμα των μισθών. Εντούτοις, σήμερα οι πολίτες, είτε λόγω κόπωσης είτε λόγω συνειδητοποίησης της κατάστασης μοιάζουν έτοιμοι να βάλουν πλάτη σ αυτή τη δύσκολη συγκυρία, ώστε να βγει η Ελλάδα από την κρίση.
Αρκεί βεβαίως να εξειδικευτούν με τον ίδιο τρόπο που έγινε για τους απλούς φορολογούμενους και τα μέτρα που θα ληφθούν για τραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες. Η συνεισφορά των βασικών υπαιτίων της κρίσης στις συνολικές θυσίες. ώστε να μην αιωρείται σε τόσο δύσκολες στιγμές ένα αίσθημα αδικίας . Να πληροφορηθεί επακριβώς ο κόσμος σχετικά με το ποιες θα είναι οι θυσίες που θα πρέπει να κάνουν εκείνοι που όλα αυτά τα χρόνια κερδοφορούσαν, κερδοσκοπούσαν ή λυμαίνονταν την “τραυματισμένη” ελληνική αγορά. Κυρίως δε αυτοί που κερδοσκοπούσαν από τα υπερτιμολογημένα δημόσια έργα που λύγισαν μαζί με την φοροδιαφυγή, την κακοδιαχείριση, την αναξιοκρατία και τις αμυντικές δαπάνες τον οικονομικό ιστό της χώρας.
Ένα ακόμη ζήτημα που αφορά στους πολίτες και πρέπει να διασαφηνιστεί το ταχύτερο δυνατό είναι ο χρονικός προσδιορισμός που θα λάβει ο ορίζοντας των μέτρων. Είναι λογικό ότι για να αποδεχτεί ο λαός τόσο δραστικές περικοπές στα εργασιακά του δικαιώματα πρέπει να υπάρχει ένας κυβερνητικός σχεδιασμός που να του εγγυάται την προσωρινότητα της κατάστασης καθώς και την τάχιστη προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα αμέσως αφότου επιτευχθεί ο στόχος της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Οι κυβερνώντες, εν κατακλείδι, πρέπει να περιγράψουν με ειλικρίνεια στους Έλληνες πολίτες, το τι ακριβώς τους περιμένει έξω από το τούνελ που καλούνται σήμερα να διαβούν. Με ορίζοντα τετραετίας και χωρίς καμιά πρόθεση «παραμυθιάσματος» να τους δώσουν ένα πραγματικό όραμα για την Ελλάδα, μετά την οικονομική κρίση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου