Απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος σε άτομα έχοντα πίεση άνω των 18

Το πιο συνηθισμένο σκηνικό που μπορεί κανείς να συναντήσει σε ένα καφενείο της Θεσσαλονίκης είναι αυτό της ταυτόχρονης αντιπαράθεσης ενός φιλάθλου του Ηρακλή με πέντε ή έξι φιλάθλους άλλων ομάδων.

Βέβαια τι μπορεί να πει κανείς στον οπαδό μιας ομάδας, που έπεσε τρεις κατηγορίες σε μια εβδομάδα για λόγους που θα έπρεπε λογικά να εξαφανίσουν από τον ποδοσφαιρικό χάρτη όλες τις υπόλοιπες ομάδες του πρωταθλήματος;

Τι μπορείς να πεις στον οπαδό ενός συλλόγου με 105 χρόνια παρουσίας στα αθλητικά και κοινωνικά δρώμενα της πόλης, που να μην κρύβει εμπάθεια και κομπλεξισμό;

Ή μήπως τί μπορείς να πεις στο φίλαθλο μιας ομάδας που συνδέθηκε με ότι πιο θετικό έχει υπάρξει ως πνεύμα στο χώρο του ελληνικού αθλητισμού, αλλά και της πιο επιτυχημένης ομάδας σε κατακτήσεις ομαδικών τίτλων στη Θεσσαλονίκη,ή  της πρώτης σε παραγωγή νέων αθλητών και Ολυμπιονικών;

Τίποτα κακό δεν μπορείς να πεις ή να προσάψεις που να μην το έχει κάνει πρώτα η ομάδα σου.

Γι αυτό και τους βλέπεις όλους αυτούς ενώ ξεκινάνε πρώτοι την καζούρα με κάποια δηλητηριώδη συνήθως σχόλιά τους , στο τέλος να φεύγουν πάντα με αναψοκοκκινισμένα τα μάγουλα τους και ατμούς να βγαίνουν από το πρόσωπό τους, μονολογώντας: Τι είναι αυτός ρε; Ούτε την καζούρα δεν σηκώνει;

Αλλά, μήπως και το μαρτύριό τους να τελειώνει εκεί; κάθε άλλο. Γιατί όταν επιστρέφουν στο σπίτι τους έχουν να αντιμετωπίσουν από πάνω και την γκρίνια της γυναίκας τους, η οποία ενώ τους περνάει το πιεσόμετρο στο μπράτσο του λέει: Καλά αυτός, αλλά κι εσύ βρε χριστιανέ μου, τι τα θέλεις αυτά τα πράγματα στην ηλικία σου; Γιατί παίζεις με τη φωτιά;