Σου λείπει ο σκύλος σου το βράδυ

Αντίο χώμα τρυφερό

αντίο πέτρες και νερό

μες τη χαράδρα, όλα χαράμι

τά πνιξε όλα το ποτάμι

 

μέσα στη λάσπη την πυκνή

δυο βουτηγμένοι πελαργοί

δύο κλαδιά με ρόδια

και δυο ζευγάρια βόδια

 

σβήσε το φως, σ έχουν σημάδι

σου λείπει ο σκύλος σου το βράδυ

είναι οι ανώτεροί σου εκεί

κάτι ετοιμάζουν το πρωί

 

νά το που έρχεται ένα τέλος

κρατήστε  το για μια στιγμή

έχει ζωή πίσω απ το έλος;

θα πέθαινες για ένα σκυλί

 

το σκάνε νύχτα οι αγωγιάτες

κι οι ανώτεροί σου σαν υπνοβάτες

και τα ζεμένα ζωντανά

μέσα στη λάσπη την παχιά

 

με τους φαντάρους, απελπισμένα

μέσα στη λάσπη βυθισμένα

κόκαλα σκέτα, λίγα ψαχνά

ζώα μ ανθρώπους αγκαλιά

 

πως υπακούς την εντολή τους

να πας στο θάνατο αντί τους

κι αυτοί στο μερτικό το ίσο

να κάνουν ένα βήμα πίσω;

 

είπες πως θά ρθει μία μέρα

μετά την τελευταία σφαίρα

που θα βαδίζουμε αγκαλιά

ξυπόλυτοι σαν τα σκυλιά

 

σε στείλανε, αντί ενός φίλου

να βάλεις νάρκες στα παχνιά

μα εσύ τα ίχνη κάποιου σκύλου

έψαχνες μες την καταχνιά