ΧΡΟΝΕ

Η αγάπη γεμίζει τις άδειες στιγμές
και γλυκά φωσφορίζει με στέρεες σιωπές
είναι νόθο του έρωτα, παρατημένο
από άκαρπους πρόσφυγες, υιοθετημένο

Χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, κι ήρθαν χρόνια ήμερα
να γιατρέψω εσένα μόνο, χρόνε, θέλω σήμερα
χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, τη γλυκιά του μαχαιριά
να γιατρέψω εσένα μόνο, κι ας μαχαιρωθώ ξανά

Είναι ο έρωτας μια μεταξένια τριβή
ό,τι πάντα γιορτάζει, μ ό,τι πάντα πενθεί
το μυστήριο που κρύβει μια φθαρμένη ψυχή
το σκοτάδι σ ότι έχει καλά φωτιστεί

Χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, κι ήρθαν χρόνια ήμερα
να γιατρέψω εσένα μόνο, χρόνε, θέλω σήμερα
χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, τη γλυκιά του μαχαιριά
να γιατρέψω εσένα μόνο, κι ας μαχαιρωθώ ξανά

ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Πίνακας: Rob Nye

Επάνω σ’ ένα άσπρο μαξιλάρι
σε βρήκα αγκαλιά με το φεγγάρι
με κοίταξε σα να μουν η σκιά σου
και ζήτησε να μείνω μακριά σου

Μα πήρα ένα μαχαίρι απ’ το συρτάρι
και όρμησα επάνω στο φεγγάρι
το κάρφωσα πικρά μέσα στη νύχτα
και έμεινε η αγάπη δίχως γλύκα

Αργήσανε στο “δρόμο” τα καράβια
σαν γέμισαν τα πέλαγα σκοτάδια
και δύο σιωπηλοί ερωτευμένοι
κοιτάχτηκαν και ένοιωσαν σαν ξένοι

Επάνω σ ένα άσπρο μαξιλάρι
σε βρήκα να το σκας με το φεγγάρι
σε κόσμους που δεν ήξερα να δώσω
χωρίς αυτό που θέλω να προδώσω

Μα πήρα ένα μαχαίρι απ’ το συρτάρι
και όρμησα επάνω στο φεγγάρι
το κάρφωσα πικρά μέσα στη νύχτα
και έμεινε η αγάπη δίχως γλύκα

Αργήσανε στο “δρόμο” τα καράβια
σαν γέμισαν τα πέλαγα σκοτάδια
και δύο σιωπηλοί ερωτευμένοι
κοιτάχτηκαν και ένοιωσαν σαν ξένοι