ΧΡΟΝΕ

Η αγάπη γεμίζει τις άδειες στιγμές
και γλυκά φωσφορίζει με στέρεες σιωπές
είναι νόθο του έρωτα, παρατημένο
από άκαρπους πρόσφυγες, υιοθετημένο

Χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, κι ήρθαν χρόνια ήμερα
να γιατρέψω εσένα μόνο, χρόνε, θέλω σήμερα
χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, τη γλυκιά του μαχαιριά
να γιατρέψω εσένα μόνο, κι ας μαχαιρωθώ ξανά

Είναι ο έρωτας μια μεταξένια τριβή
ό,τι πάντα γιορτάζει, μ ό,τι πάντα πενθεί
το μυστήριο που κρύβει μια φθαρμένη ψυχή
το σκοτάδι σ ότι έχει καλά φωτιστεί

Χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, κι ήρθαν χρόνια ήμερα
να γιατρέψω εσένα μόνο, χρόνε, θέλω σήμερα
χρόνε, γιάτρεψες τον πόνο, τη γλυκιά του μαχαιριά
να γιατρέψω εσένα μόνο, κι ας μαχαιρωθώ ξανά

ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΓΙΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟ ΧΡΟΝΟ

Μαθητής καλός, στο πανεπιστήμιο πρώτος
έπειτα στρατός, ένας γάμος κι ένας διορισμός
γύρω στα σαράντα ένας κρότος

γιος ιδανικός, παραλίγο ένας πιλότος
τελικά γιατρός, του πατέρα γιος
γύρω στα σαράντα ένας κρότος

οι πληγές είναι ασπίδες για τον πόνο
χαρακώματα για τους πολεμιστές
οι πληγές γιατρεύουν, φίλε μου, το χρόνο
οι πληγές γεννούν τις γνήσιες χαρές

σ όλα τυπικός, ευθυγραμμισμένος πλήρως
βίος γραμμικός, στο καλούπι του πατρός
δίχως μάχες δοξασμένος ήρως

δίψασες αργά, για τριγμούς και τρικυμίες
βγες απ τη σειρά, μια ευκαιρία τη φορά
φτιάξε τις δικές σου αποτυχίες

δίχως μια πληγή, απ τον πόλεμο όταν έρθεις
φτιάξε μια πλαστή, με μαχαίρι από χαρτί
στην ειρήνη να αντεπεξέλθεις

οι πληγές είναι ασπίδες για τον πόνο
χαρακώματα για τους πολεμιστές
οι πληγές γιατρεύουν, φίλε μου, το χρόνο
οι πληγές γεννούν τις γνήσιες χαρές

ΑΝ ΗΞΕΡΕΣ ΤΙ ΕΦΕΡΕΣ!

Πίνακας: Masha

Αν ήξερες τι έφερες σ αυτά τα μέρη
θα έβλεπες πως άλλαξε το καλοκαίρι
θα έβλεπες τα σύννεφα να χρυσαφίζουν
και πάνω από την κούνια σου να ζωγραφίζουν

Αν ήξερες τι έφερες μ αυτό το αγέρι
απόκριση θα έπαιρνες μ ένα αστέρι
θα σού στελνα απάντηση με ταχυδρόμο
να τον τρελάνω να μιλά μόνος στον δρόμο


Αν ήξερες τι έφερες θά χες χορτάσει
σα νά δες δέκα έρωτες χωρίς μια παύση
τι πόλεμους σταμάτησες χωρίς αξία
μες στης καρδιάς μου την παλιά εκεχειρία


Θα βιαστώ να αλλάξω τον κόσμο
πριν να έρθεις ακόμα στη γη
κι αν δε φτάσει ο δικός μου ο χρόνος
συνεχίζεις εσύ
θα βιαστώ να αλλάξω τον κόσμο
πριν να έρθεις ακόμα στη γη
κι άμα πιάσει ο δικός μου ο σπόρος
γίνε εσύ η βροχή

ΑΧ, Ο ΧΡΟΝΟΣ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ!

Είναι ο χρόνος που μετράς
ένας μεγάλος υπναράς
που για επάγγελμα δηλώνει ρολογάς
κάποτε έψαχνε να βρει
μια αφορμή να σηκωθεί
και από τότε δεν μπορεί να κοιμηθεί

Αχ ο χρόνος, ο ταχυδρόμος
πρωτοβουλίες παίρνει πικρές
του δίνεις γράμμα, το στέλνει όμως
όταν θελήσει κι όχι όταν θες

Είναι ο χρόνος που μετράς
το γκρίζο φλούδι της σκουριάς
η ευκαιρία σου μ αυτά που αγαπάς
φτιάχνει διαβόλους και θεούς
για να μιλάει στους πιστούς
κι από τη σύγκρουσή τους φτιάχνει αρχηγούς

Αχ ο χρόνος, ο ταχυδρόμος
πρωτοβουλίες παίρνει πικρές
του δίνεις γράμμα, το στέλνει όμως
όταν θελήσει κι όχι όταν θες