Μ΄ ΟΛΑ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ

Χαλάρωσαν λιγάκι τα μάτια τα σφιχτά
κι ένα καλογεράκι στην κόρη τους μπροστά
με δάκρυ ανακίνησης και ατμούς απ τα μαλλιά
τα όρια της συγκίνησης γυρεύει στη ματιά

κάτι αυταρχικοί και άγνωροι εγκρατείς
λογαριασμούς μοιράζουνε μιας άλλης εποχής
με σμιλεμένη διαγωγή και τρίχωμα αυτοκόλλητο
την πιο στυφή αναγωγή φτιάχνουν με νου ακλόνητο

μ όλα τα έξοδα δικά μου και χάρτινα γυαλιά
στητό το κούτσουρο μπροστά μου σαν ξόανο που γελά
ζαρκάδια, σφήκες, πεταλούδες στην άδικη ερημιά
μ όλα τα έξοδα δικά μου, κανείς δε με ζητά

ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΙΡΟΥ

Πίνακας: CATHERINE KEAN

Αχ αμφιβολίες μου, πάντα φορτισμένες
ρότες στις πορείες μου, διπλοφωτισμένες
αχ αμφιβολίες μου καθαγιασμένες

αχ αμφιβολίες μου, τέλος του απείρου
λάμψη απ τις φοβίες μου, μνήμες του Σαπφείρου
αχ αμφιβολίες μου, ερμηνεία ονείρου

άυπνες οντότητες, φάροι που τυφλώνουν
και τις βεβαιότητες, πάντα απογυμνώνουν
αχ, αμφιβολίες μου, οι σκιές σιμώνουν

έγινε ο φόβος πια, πρωινό με μέλι
δηλητήριο που επιδρά , πάνω στην αγέλη
μια θλιμμένη σιγουριά, που η ψυχή την θέλει