Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Michael Clayton. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Michael Clayton. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009

MICHAEL CLAYTON (ΑΡΧΕΙΟ)

Νέες ταινίες. Αρκετά συχνά κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται μπροστά στο δίλλημα: περισσότερο ρίσκο με περισσότερη επιτυχία ή λιγότεροι κίνδυνοι και μια πιο ήρεμη και μετρημένη ζωή;

Ο Μαϊκλ Κλέιτον, ο βασικός ήρωας της ιστορίας, του Toni Gilroy, δεν είχε πολύ χρόνο στη διάθεσή του να σκεφτεί, όταν η μοίρα του έθεσε το συγκεκριμένο ερώτημα.

Σαν δικηγόρος και μέλος μιας μεγάλης νομικής εταιρίας, με ειδικότητα στους συμβιβασμούς ώστε οι υποθέσεις να μην φτάνουν καν στο ακροατήριο, ο Κλέιτον κινήθηκε περισσότερο στους διαδρόμους της δικαιοσύνης, μια καριέρα που στα 45 του δεν του απέφερε ούτε αίγλη αλλά ούτε και οικονομικές απολαβές.
Τώρα, μαθαίνει ότι ο καλός του φίλος και επίσης δικηγόρος Άρθουρ Έντενς, βρίσκεται πολύ κοντά στην αποκάλυψη ενός μεγάλου σκανδάλου. Μιας υπόθεσης που αφορά μια τεράστια πολυεθνική εταιρεία που δηλητηριάζει τον κόσμο με τα υποτιθέμενα υγιεινά προϊόντα που προωθεί στην αγορά. Θύμα των ψυχικών μεταπτώσεών του όμως ο Άρθουρ δεν γίνεται πιστευτός από κανέναν παρά μονάχα από τους ανθρώπους της κολοσσιαίας επιχείρησης που αποφασίζουν να τον βγάλουν από την μέση, ανησυχώντας για τα στοιχεία που έχει συλλέξει. Στοιχεία με τα οποία καταφέρνει ωστόσο να τροφοδοτήσει τον Μάικλ Κλέιτον, ο οποίος με το χρόνο να τον πιέζει ασφυκτικά, πρέπει να αποφασίσει τι είναι σημαντικό για την ζωή, την καριέρα και την αξιοπρέπειά του.

Το πολιτικό θρίλερ του Toni Gilroy με το πετυχημένο καστ και την ενδιαφέρουσα θεματική έχει εξίσου εξαιρετική ατμόσφαιρα και μαγνητική αφήγηση.

Άψογα κατασκευασμένο, χωρίς υπερβολικά φτιασίδια και διδακτικές φανφάρες και με γνώμονα την ατελή φύση των ανθρώπων, το "Μάικλ Κλέιτον" τροφοδοτεί την κινηματογραφική μας αισθητική με κάδρα γεμάτα στυλιζαρισμένη ένταση και υπόγειο πάθος, αναμειγνύοντας με μοναδικό τρόπο την βασανιστική αίσθηση του δικαίου με την φυσιολογική ανάγκη του ανθρώπου να διακριθεί και να επιτύχει στο αντικείμενό του.

Μια ταινία, για την ώρα εκείνη που έρχεται, για να αποδείξει ο κάθε άνθρωπος, από τι είδους υλικά είναι φτιαγμένος...

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

BREAKING AND ENTERING

Το άγγιγμα του Άντονι Μιγκέλα πάνω στις σημαδεμένες ανθρώπινες σχέσεις ήταν πάντοτε διακριτικό και ευαίσθητο.

Η φθορά, όμως, στη νέα του ταινία, δείχνει να υπερτερεί της αγάπης, που αποτελεί τελικά και το πιο αποτελεσματικό αντίδοτο στην ανάσχεσή της.

Με λίγα λόγια ο Βρετανός σκηνοθέτης, βάζει στο επίκεντρο της προσοχής μας ένα ανύπαντρο ζευγάρι, με δεκάδες μικροπροβλήματα εντός και εκτός του σπιτιού τους, μα με σημαντικότερο όλων, την απώλεια της αληθινής επαφής, και της χαράς των βλεμμάτων που συναντιούνται από πρόθεση.

Στην δουλειά του ο αρχιτέκτονας Jill αντιμετωπίζει και ένα επιπρόσθετο πρόβλημα, μιας και τα γραφεία που έχει νοικιάσει με τον συνέταιρό του γίνονται μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα στόχος αλλεπαλλήλων διαρρήξεων.

Αναλαμβάνοντας ένα βράδυ, ο ίδιος τον ρόλο του φύλακα στο τεράστιο συγκρότημά του, ο Jill, θα εντοπίσει στο σκοτάδι έναν νεαρό διαρρήκτη και θα αναγκαστεί να τον καταδιώξει, αγνοώντας τον κίνδυνο που θα μπορούσε να διατρέξει.

Ακολουθώντας τον νεαρό διαρρήκτη μέχρι το σπίτι του, ο πετυχημένος αρχιτέκτονας, θα γίνει σε πρώτη φάση μάρτυρας των δύσκολων συνθηκών διαβίωσής του και θα γνωρίσει σε δεύτερη την μητέρα του 16χρονου, μια γοητευτική ράφτρα από τη Βοσνία, που αναμένεται να του "μπαλώσει" αρκετές τρύπες στην προσωπική και ερωτική του ζωή.


Η τελευταία δημιουργία του Άντονι Μιγκέλα, ( στην πραγματικότητα η προτελευταία, καθώς είναι παραγωγός στο Michael Clayton) , μας συντονίζει σε ένα περιβάλλον, ευαίσθητων και σκεπτόμενων νέων ανθρώπων, που έχουν όλη την καλή θέληση να δώσουν μία δεύτερη και τρίτη ευκαιρία σε λιγότερο ευνοημένους από τους ίδιους συνανθρώπους τους, ακολουθώντας παράλληλα τα ξεθωριασμένα ίχνη της παγωμένης αγάπης τους, πρώτα εντός του οίκου τους και έπειτα σε άλλους τόπους.

Τα ιδιωτικά μικροπροβλήματα του κάθε χαρακτήρα σωρεύονται σε μία άμορφη μάζα ψυχρότητας και απάθειας, από την όποια η εργασία και το "ξεστράτισμα" φαντάζει ως η πιο ικανοποιητική απόδραση.

Όμως, σ αυτή την ταινία, η κρίση στο ζευγάρι και η απιστία που αυτή συνεπάγεται, δεν είναι τελεσίδικες καταστάσεις. Ούτε τελικά καθοριστικές για τους ανθρώπους, που έμαθαν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματά τους, προσανατολισμένοι στην λύση τους και όχι στην μοιρολατρία.

Είναι περισσότερο αφορμές και ευκαιρίες να συνειδητοποιήσουν τις αρετές του συντρόφου τους και να καταφέρουν να ονειρευτούν ξανά μαζί του, υπό τον φόβο της απώλειάς του αυτή την φορά, επανακτώντας τελικά τη ζωή τους.

Η ταινία, δεν αποτελεί το αριστούργημα του Μιγκέλα, αλλά περιέχει σε γενικές γραμμές, ευαισθησία, στοχαστικούς διαλόγους, καλούς ηθοποιούς και συναισθηματικές μελωδίες, όπως και μια σκηνοθεσία σχετικά ουδέτερη που σου δίνει τη δυνατότητα να τοποθετηθείς επί του θέματος με όση άνεση χρόνου χρειάζεσαι.