Η ύπαρξη μιας φωνής ψύχραιμης, νηφάλιας και διορατικής σαν αυτή του Μπράνκο Τσερβενκόφσκι στο ομιχλώδες πολιτικό σκηνικό των Σκοπίων και η υπόσχεση που έχει ήδη δώσει πως το 2009 θα εγκαταλείψει την προεδρία προκειμένου να διεκδικήσει την πρωθυπουργία και μαζί τη δυνατότητα παραγωγής πολιτικής και έργου προς την κατεύθυνση της ένταξης της χώρας στην ΕΕ και τους Ευρωατλαντικούς θεσμούς κάνει λίγο πιο ευδιάκριτο τον χρονικό ορίζοντα μέσα στον οποίο μπορούμε να περιμένουμε κάποια ικανοποιητική και για τις δύο πλευρές λύση στο ζήτημα της ονομασίας.
Στη γειτονική χώρα, όσο περνάει ο καιρός και βλέπουν ότι δεν μπορούν να αξιοποιήσουν θετικά προς τα συμφέροντά τους την καλύτερη δυνατή γι αυτούς συγκυρία, που δεν είναι άλλη από τις τελευταίες μέρες της διακυβέρνησης Μπους συνειδητοποιούν το αδιέξοδο της παρελκυστικής και αντιπαραγωγικής στρατηγικής τους απέναντι στην Ελλάδα, που ούτε βιάζεται ιδιαίτερα, ούτε και πρέπει να κόπτεται ώστε να λυθεί το ζήτημα, εντός του επόμενου διμήνου.
Όσο για την προσπάθεια που καταβάλλει ο Νίκολα Γκρουέφσκι να ελαχιστοποιήσει τη σημασία της ένταξης των Σκοπίων στους ευρωατλαντικούς θεσμούς και την ΕΕ και να πείσει ότι διαθέτει εναλλακτικό πρόγραμμα πλοήγησης της χώρας του προς τα ήρεμα νερά της ανάπτυξης και της ασφάλειας, μόνο ως τροφή για εσωτερική κατανάλωση μπορεί να νοηθεί, καθώς γίνεται φανερό ότι πρόκειται για ένα χονδροκομμένο πολιτικά τρόπο για να στομώσει τις αιχμές του κυριότερου διαπραγματευτικού ελληνικού όπλου, που δεν είναι άλλο από το δικαίωμα αρνησικυρίας στην προσπάθεια ένταξης των γειτόνων μας στους θεσμούς που ήδη ανήκουμε.
Καταλήγοντας, αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι η σημερινή αναφορά-απάντηση Γκρουέφσκι στις δηλώσεις Τσερβενκόφσκι, μέσω της οποίας επανέλαβε ότι εφόσον βρεθεί «σχετικά καλή λύση» για το ζήτημα της ονομασίας, τότε αυτή θα τεθεί σε δημοψήφισμα, δεν προσθέτει στην πραγματικότητα τίποτα καινούργιο στην υπόθεση.
Κι αυτό επειδή οι Σκοπιανοί βρίσκονται ήδη αυτή τη στιγμή τόσο κοντά στο ενδεχόμενο μιας διεθνούς απομόνωσης που ποντάρουν πλέον αρκετά στην καλλιέργεια του «φαίνεσθαι». Κι αν τους προηγούμενους μήνες προσπαθούσαν να δείξουν περισσότερο "Μακεδόνες" σήμερα γνωρίζουν ότι επιβάλλεται να δείξουν ότι έχουν πραγματικά τη βούληση να λύσουν το ζήτημα. Ο φόβος της απομόνωσης η οποία θα συνδυάζει τα δομικά χαρακτηριστικά στοιχεία της ουσιαστικής αδιαφορίας της Ευρώπης απέναντι στους ισχυρισμούς τους και μιας ενδεχόμενης αλλαγής των προτεραιοτήτων της νέας αμερικανικής διοίκησης στην περιοχή, πιθανότατα να τρέξει λιγάκι τις εξελίξεις. Ίσως μάλιστα δεν αργεί ιδιαίτερα η περίοδος που ο ίδιος ο λαός της γειτονικής χώρας θα επιλέξει το δρόμο προς το ευρωπαϊκό μέλλον, από εκείνον ενός αδιευκρίνιστου και ασαφούς βαλκανικού παρελθόντος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου