Την απαγόρευση του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και την απομάκρυνση της ηγεσίας του καθώς και 71 στελεχών από την ενεργή πολιτική ζωή για πέντε χρόνια, ζήτησε ο εισαγγελέας του εφετείου της Τουρκίας στο Συνταγματικό Δικαστήριο, με την «γενικόλογη» και αόριστη αιτιολογία ότι εμπλέκονται σε ενέργειες που αντιβαίνουν στο λαϊκό χαρακτήρα του κράτους.
Η πρόταση του εισαγγελέα χαρακτηρίστηκε από την πλευρά Ερντογάν, η οποία σύμφωνα με τους αναλυτές θα επιβιώσει και αυτής της δύσκολης κρίσης, ως δικαστικό πραξικόπημα που θα οδηγήσει τη χώρα σε μια περίοδο αβεβαιότητας.
Αφορμή για τη νέα αυτή προσπάθεια των δυνάμεων που αποτελούν το λεγόμενο βαθύ κράτος της Τουρκίας, να πλήξουν τον δημοφιλή Ερντογάν και την πανίσχυρη κυβέρνησή του, στάθηκε το γνωστό πια τοις πάσι θέμα της μουσουλμανικής μαντίλας που έχει μετατρέψει τον τουρκικό λαό σε διελκυστίνδα μεταξύ δύο πλευρών που όχι μόνο δεν βάζουν νερό στο κρασί τους αλλά μάχονται μέχρι και την τελική επικράτηση τους.
Στις δημοκρατίες τα πολιτικά ζητήματα λύνονται από το κοινοβούλιο και όχι από την δικαιοσύνη, προειδοποίησε πριν από λίγες ημέρες την Τουρκία, ο επίτροπος για θέματα διεύρυνσης της ΕΕ, Όλι Ρεν, ενώ, όπως θυμόμαστε καλά, λίγες μόλις ημέρες πριν και κατά την διάρκεια της επίσκεψής της στην Τουρκία και της ομιλίας της σε φόρουμ γυναικών που συμμετέχουν στην τοπική αυτοδιοίκηση και η Ελληνίδα υπουργός Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη τείνοντας ευρωπαϊκό χέρι βοηθείας στην κυβέρνηση Ερντογάν ισχυρίστηκε ότι η μουσουλμανική μαντίλα δεν αποτελεί καμιά απειλή για την δημοκρατία και τον κοσμικό χαρακτήρα ενός κράτους.
Εξάλλου, στην Τουρκία, όλη αυτή η περίοδος νηνεμίας που επικρατούσε μετά την απόφαση της κυβέρνησης Ερντογάν να αντιπαρέλθει τις αντιδράσεις και να προχωρήσει στην άρση της απαγόρευσης της μαντίλας στα τουρκικά πανεπιστήμια, μύριζε βροχή και μπαρούτι, καθώς οι περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές έχουν μάθει πια να ερμηνεύουν την επίμονη σιωπή του στρατού και των υπερασπιστών του λεγόμενου κοσμικού κράτους ως μια στρατηγική αναδίπλωση ενώπιον μιας δυναμικότερης απάντησης.
Έτσι έγινε και αυτή τη φορά, με ένα θέμα σαν αυτό της μαντίλας να ανασύρει στην επιφάνεια αδυναμίες και ανεπάρκειες του τουρκικού πολιτικού συστήματος που αρνείται πεισματικά τον μετασχηματισμό του σε αληθινή δημοκρατία, μιας και κάτι τέτοιο θα ήταν τρομερά δύσκολο να εξυπηρετήσει τις επικερδείς αγκυλώσεις αλλά και τις πολύπλευρες διακλαδώσεις των δυνάμεων της οπισθοδρομήσης, στη γειτονική χώρα.
Ωστόσο, το θέμα της μαντίλας, το οποίο στην Τουρκία, όπως όλοι καταλαβαίνουμε δεν σχετίζεται μόνο με το δικαίωμα ή όχι κάποιων γυναικών να τυλίξουν με ένα πανί το κεφάλι τους σε δημόσιους χώρους, αλλά αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου μιας διαμάχης, που βασίζεται πάνω σε μια αθεράπευτη καχυποψία που έχει αναπτυχθεί μεταξύ των Ισλαμιστών και των λεγόμενων κοσμικών περί των αληθινών προθέσεων και επιδιώξεων του καθενός απέναντι στην χώρα του, είναι ένα από εκείνα τα θέματα εθνικού ενδιαφέροντος που μόνο η κάθε χώρα ξεχωριστά μπορεί να αντιληφθεί και να κατανοήσει τη σημασία τους.
Προσπαθώντας να το κάνουμε εμείς θα μπορούσαμε να πούμε εν συντομία ότι η απόσυρση της επιμονής για την αποκατάσταση ή όχι της χρήσης της μαντίλας, θα σήμαινε σημειολογικά για την πλευρά των Ισλαμιστών μια υποχώρηση απέναντι στις διαθέσεις των μη εκλεγμένων δυνάμεων του τόπου που δουλειά τους δεν είναι να νομοθετούν, αλλά ούτε και να κυβερνούν, ενώ για την πλευρά των Κοσμικών τον Δούρειο Ίππο μιας επερχόμενης και καταιγιστικής "ισλαμοποίησης" της Τουρκίας
Εν κατακλείδι, το βέβαιο είναι, ότι μια χώρα σαν την σημερινή Τουρκία που πορεύεται με ένα βηματισμό μετέωρο και ιδιαίτερα εύθραυστο και που φαίνεται ικανή να «αποκαθηλώσει» μια πανίσχυρη κυβέρνηση, όπως αυτή του κ. Ερντογάν για ένα ζήτημα στοιχειώδους δημοκρατικής ελευθερίας όπως αυτό της ισλαμικής μαντίλας, δεν έχει καμιά θέση όχι μόνο στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς αλλά και γενικότερα στο ευρύτερο πολιτικό γίγνεσθαι του δυτικού κόσμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου