ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΣΑΑΚΑΣΒΙΛΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ (ΑΡΧΕΙΟ ATHENS24)

Βρισκόμαστε αισίως στα τέλη Αυγούστου και οι εξελίξεις στην εύθραυστη περιοχή του Καυκάσου έφεραν τις αποσχισθείσες από τη Γεωργία περιοχές της Αμπχαζίας και της Ν. Οσετίας, σε ένα νέο status , κατά πολύ πιο δυσάρεστο και αρνητικό για τη Γεωργία. Στη νέα αυτή κατάσταση, που διαμορφώθηκε σε χρονικό διάστημα ενός μόλις μηνός, οι δύο περιοχές έχουν σπάσει κάθε ψυχικό δεσμό με τη Γεωργία και έχουν δει την προστάτιδα Ρωσία να αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της.

Η απόλυτη αποτυχία των επιλογών του προέδρου της Γεωργίας Σαακασβίλι και το μέγα σφάλμα που διέπραξε από στρατιωτική, πολιτική, οικονομική και εθνική άποψη με το να στείλει το στρατό της χώρας του ενάντια σε Ρώσους κυανόκρανους αλλά κυρίως το να βομβαρδίσει άμαχο πληθυσμό και νοσοκομειακές καθώς και άλλες υποδομές στη Ν. Οσετία, μόνο σε πολιτική αβελτηρία μπορεί να χρεωθεί και μάταια ψάχνουμε γεωστρατηγικούς λόγους ερμηνείας των αποφάσεών του.

Ήταν μια παρορμητική κίνηση, η οποία στηρίχθηκε πιθανότατα στην παρανόηση κάποιων δεσμεύσεων που ανέλαβε απέναντι στη Γεωργία η κυβέρνηση Μπους, η οποία τελικά, αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι απομυθοποιήθηκε λιγάκι στα μάτια των κρατών-δορυφόρων της, τα οποία αρχίζουν σιγά σιγά να βάζουν στις σωστές της διαστάσεις την έννοια της αμερικανικής ασπίδας και βοήθειας, βγήκε κερδισμένη στα δημοσκοπικά ποσοστά που κέρδισε ο ρεπουμπλικανός υποψήφιος Τζον Μακέιν, που θεωρείται από την αμερικανική κοινή γνώμη καταλληλότερος από τον αντίπαλό του Ομπάμα στον χειρισμό τέτοιου είδους διεθνών κρίσεων.

Νερό στο μύλο των ρεπουμπλικάνων λοιπόν έριξε ο παληκαρισμός του Σαακασβίλι, που όχι μόνο κόστισε τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων , την καταστροφή των υποδομών της χώρας του, την οικονομική και στρατιωτική οπισθοδρόμηση και την οριστική πιθανότατα απώλεια των εδαφών της Ν.Οσετίας και της Αμπχαζίας από την Γεωργιανή κυριαρχία, αλλά ανέδειξε και την επιστροφή της Ρωσίας στη θέση του αντίπαλου δέους των Ηνωμένων Πολιτειών, που όπως δείχνουν τα πράγματα αποκτούν ξανά έναν ισχυρό αντίπαλο, που δεν δείχνει καμία απολύτως διάθεση να υποκύψει στις οποιεσδήποτε πιέσεις, έχοντας τα ισχυρά πλεονεκτήματα για να στηρίξει μια τέτοια στρατηγική επιλογή.