Ή ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ Ή ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ (ΑΡΧΕΙΟ ATHENS24)

Σ αυτή τη χώρα, έχουμε μάθει πάντα να βρίσκουμε κάποια αληθοφανή δικαιολογία προκειμένου να αποφύγουμε την εκπλήρωση των υποχρεώσεών μας απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Όταν φτάνουμε, όμως, κάποια στιγμή στο σημείο να επινοούμε δικαιολογίες προκειμένου να μην ασκήσουμε κάποιο από τα θεμελιώδη δικαιώματά μας, τότε η κατάσταση γίνεται περισσότερο σύνθετη απ όσο φανταζόμαστε. Βέβαια, είναι κι αυτό ένα αναφαίρετο δικαίωμα το να προτιμήσει δηλαδή κάποιος μια ακόμα βουτιά στη θάλασσα από το να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, ωστόσο, όταν φτάσουμε αργά ή γρήγορα στο αναπότρεπτο στάδιο της γκρίνιας και της διαμαρτυρίας, για τους μισθούς μας, τις συνθήκες στους χώρους εργασίας, την ανεργία, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, τη διαφθορά, έχοντας συμβάλλει τα μέγιστα στην υποβάθμιση των θεσμών που θα μπορούσαν να επιφέρουν κάποιες αλλαγές στην καθημερινότητά μας, θα πρέπει να πούμε απευθείας στον εαυτό μας ότι μας δόθηκε άλλη μια ευκαιρία να βελτιώσουμε τα πράγματα, αλλά εμείς είτε την πετάξαμε στα σκουπίδια είτε την χρησιμοποιήσαμε προκειμένου να στηρίξουμε για μια ακόμη φορά εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που αποδείχθηκαν ανίκανες να μας εκπροσωπήσουν αποτελεσματικά.
Τελικά, οι πολίτες, σε μια εποχή αρκετά επιβαρημένη από την πολυσύνθετη κρίση που μαστίζει συνολικά το σύστημα, επέλεξαν σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη την λιγότερο επαναστατική και ρηξικεύλεθη στάση. Την αποχή, τη μη συμμετοχή, την απάθεια, την παράδοση στην μοιρολατρία και την απογοήτευση, που ενίσχυσε εν τέλει, σύμφωνα με τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο τις πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τα πράγματα στη σημερινή τους μορφή. Φανταστείται μονάχα, καταμεσίς μιας οικονομικής καταιγίδας το υποθετικό ενδεχόμενο να συνέρρεαν μαζικά οι ευρωπαίοι ψηφοφόροι στις κάλπες για να αναδείκνυαν δυνάμεις με προοδευτικό και κινηματικό χαρακτήρα στα έδρανα του Στρασβούργου. Δεν θα γεννιόταν, πιθανότατα, μια άλλη μέρα; Γιατί, τελικά, αν επιζητούμε πραγματικά την εξασθένιση του λεγόμενου δημοκρατικού ελλείμματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ισχυροποίηση της εκπροσώπησής μας στις Βρυξέλλες, ώστε να μας βρίσκουν κάποια φορά οι θετικές συνέπειες ορισμένων αποφάσεων πρέπει επιτέλους να γεμίσουμε το ευρωκοινοβούλιο με πολιτικούς και τάσεις διαφορετικής υφής και φιλοσοφίας από τους σημερινούς. Αλλιώς να παραδεχτούμε πια ξεκάθαρα ότι είμαστε πλέον έτοιμοι να παραχωρήσουμε και τα πιο θεμελιώδη δικαιώματά μας, προκειμένου να διατηρήσουμε το ύψιστο δικαίωμα στο ξέσκασμα, την αναψυχή, την διασκέδαση, την απόδραση. Σκαλίστε λοιπόν τα ημερολόγιά σας, ψάχνοντας για τα επόμενα τριήμερα, γιατί να το ξέρετε πως από δω και πέρα η ζωή μας σε τριήμερα θα μετράται.