ΒΛΕΠΩ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ (ΑΡΧΕΙΟ ATHENS24)

Εσύ αντέχεις τόση μπάλα; Εγώ πάντως πια όχι. Το παραδέχομαι ότι έφτασα στα όριά μου κι ότι βλέπω πια τους αγώνες καθαρά από συνήθεια κι ως προς ένα φόρο τιμής στο άθλημα που μου χάρισε τόσες αξέχαστες αναμνήσεις. Όμως τα πράγματα πια έχουν αλλάξει κι αυτή η νέα τους τροπή μ έχει θορυβήσει πραγματικά. Έχουν πια σοβαρέψει τα πράγματα, καθώς το σύνολο της κοινωνίας δείχνει να ζει και να αναπνέει- επτά ημέρες την εβδομάδα- γι αυτό που κάποτε αποτελούσε την ψυχαγωγία της Κυριακής. Και ως τέτοια αγαπήσαμε το ποδόσφαιρο, που σήμερα μοιάζει να καταδυναστεύει την ίδια μας τη ζωή.

Καθώς, είναι αφύσικο να βλέπουμε τόσους πολλούς αγώνες, η υπερπροσφορά που μας παρέχουν τα τηλεοπτικά μέσα και οι διοργανώτριες αρχές μας εξουθενώνει χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, μας απορροφάει ζωτική ενέργεια, προσωπικές στιγμές και τελικά μας κρατάει πίσω από άλλα πράγματα πιο ουσιαστικά και καίρια, καθώς αποτελεί εκτός των άλλων και μια παραδοχή ήττας, μια απώλεια του προσανατολισμού.

Έχουμε αποδεχτεί λίγο πολύ ότι ως εδώ φτάνουν οι δυνατότητές μας να αναζητήσουμε εξέλιξη, συγκινήσεις και εμπειρίες σε άλλους τομείς και βυθιζόμαστε μέρα την ημέρα σε ένα αθλητικό «matrix» που σφραγίζει με τρόπο καθοριστικό την ύπαρξή μας. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην κατανάλωση του κακού θεάματος που παράγουν οι ελληνικές διοργανώσεις αλλά και σ εκείνη των ποιοτικών ευρωπαϊκών διοργανώσεων, στις οποίες τόσο εύκολα πια βρίσκουμε προσβασιμότητα. Άλλωστε, η καθολική επιτυχία του ποδοσφαίρου βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι είναι τόσο απλό να το κατανοήσει κανείς κι ούτε απαιτεί πνευματική προσπάθεια για να το παρακολουθήσει, όσο φυσικά και στο γεγονός ότι προσφέρει στον καθένα την φαύλη εντύπωση ότι το κατέχει καλύτερα από τους υπόλοιπους κι ότι υπάρχει κάτι σ αυτόν τον κόσμο που ο καθένας μπορεί να ειδικεύεται. Πρόκειται επί της ουσίας για την ικανοποίηση των πιο επιδερμικών ανθρώπινων αναγκών, γι αυτό και τελικά είναι τόσο μανιώδης η απορρόφησή του από το φίλαθλο κοινό, όσο μεγάλη κι αν είναι η προσφορά. Διότι το ποδόσφαιρο, μας προσφέρει άκοπη ψυχαγωγία, βεβαιότητα ότι δε θα μας προδώσει ποτέ και πολλές μα πολλές ψευδαισθήσεις που αν δεν ωραιοποιούν, δίνουν κάποιο εφήμερο νοήμα σε μια καθημερινότητα που απαιτεί από εμάς μεγαλύτερη προσπάθεια και πιο επίπονες επιλογές.