Το πλειοψηφικό ρεύμα του εκλογικού σώματος δεν κατευθύνεται προς το ΠΑΣΟΚ επειδή αυτό υποσχέθηκε κάποιες παραπάνω παροχές αλλά κι ούτε αποσύρει τη στήριξή του από το κυβερνών κόμμα επειδή εκείνο προανήγγειλε μια δύσκολη διετία. Και αντίστροφα, οι πιο ορθολογιστές ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν τη ΝΔ επειδή υπόσχεται συνέχιση της ίδιας πολιτικής και δημοσιονομικό εξορθολογισμό, ούτε θα καταψηφίσουν το ΠΑΣΟΚ λόγω αθεράπευτου λαϊκισμού.
Εν ολίγοις, τόσο πολύ έχουν πια υποχωρήσει οι προσδοκίες για την επόμενη των εκλογών ημέρα, που σχεδόν χαμπάρι δεν παίρνουμε ότι κινούμαστε σε προεκλογική περίοδο. Σ αυτές τις εκλογές λοιπόν, οι πολίτες θα ψηφίσουν καθαρά νομοτελειακά. Στη συλλογική συνείδηση, έχοντας πια καταγραφεί ο αριθμός των χρόνων διακυβέρνησης από τον ένα και το άλλο κόμμα της εναλλαγής που αντέχει το κοινωνικό πλέγμα το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ελαφρώς κερδισμένο. Ίσως επειδή η ΝΔ φοβίζει περισσότερο το λαό, ενώ παράλληλα δε φέρνει και τη μεγάλη διαφορά στην καθημερινότητά του παρά τα δυσάρεστα μέτρα που λαμβάνει.
Άλλωστε το διακύβευμα αυτών των εκλογών δεν θα είναι, ούτε η οικονομία γενικότερα, αλλά ούτε ακόμη περισσότερο και το περιβάλλον παρά η αναγέννηση της ελπίδας στην αγορά. Γι αυτό και η ψυχολογική διάσταση των πολιτικών προγραμμάτων θα παίξει μεγάλο ρόλο. Και φυσικά δε μιλάμε για ένα λαϊκισμό που θα φουσκώσει τα μυαλά κάποιων εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας, γιατί κάτι τέτοιο πλέον στην εποχή μας είναι σχεδόν αδιανόητο. Καθώς οι πολίτες σταθμίζουν και αξιολογούν καλύτερα από ποτέ τη σημασία των προεκλογικών εξαγγελιών, εξακολουθούν να επιμένουν σ αυτούς που αισθάνονται ότι τους εξαπάτησαν για λόγους πια διαφορετικούς από αυτούς που ίσχυαν μέχρι σήμερα.
Ο φόβος για το χειρότερο, η συνήθεια, η αποδοχή της τελμάτωσης και η μοιρολατρία έχουν πια αντικαταστήσει την κρυφή ιδιωτική ελπίδα για βόλεμα και τη φανερή για συνολική πρόοδο του τόπου. Τέλος, θα πρέπει να αναφέρουμε σ αυτό το σημείο ότι οι τελευταίες εμφανίσεις του Αλέξη Τσίπρα στο ντιμπέιτ και του επικεφαλής των Οικολόγων-Πρασίνων, Νίκου Χρυσόγελου σε ντιμπέιτ και συνέντευξη τύπου ήταν κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικές για τους ίδιους και τα κόμματά τους, μια αίσθηση που θεωρώ ότι θα κεφαλαιοποιηθεί στο επόμενο διάστημα έως τις κάλπες. Ειδικά ο Τσίπρας, απαλλαγμένος από εσωκομματικές τριβές και ανούσιες αντιδικίες, μοιάζει σήμερα να κερδίζει με ταχείς ρυθμούς το χαμένο έδαφος των αποθαρρυντικών αυγουστιάτικων ζυμώσεων και της εσωστρέφειας, με το χρόνο να κυλάει πλέον υπέρ του.
Από την πλευρά του, ο Νίκος Χρυσόγελος φέρνει στην πολιτική τον αέρα ενός πολιτισμένου, καλλιεργημένου ανθρώπου με καθαρά μάτια και ανόθευτη ειλικρίνεια, στοιχεία ανακουφιστικά, που από τη μια φαντάζουν παράταιρα με το υπάρχον σύστημα από την άλλη όμως δημιουργούν προσδοκίες στελεχιακής ανανέωσής του, γεγονός που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου