Το προσεχές καλοκαίρι συμπληρώνονται κιόλας πέντε χρόνια
λειτουργίας του blog μου με τίτλο «ΤΟ ΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ»
Ένα blog που δημιούργησα τον Αύγουστο του 2009, με μοναδικό σκοπό τότε την εξασφάλιση κάποιας μορφής επικοινωνία με μια γυναίκα, ένας σκοπός που δυστυχώς πλέον δεν υφίσταται ούτε κατά διάνοια.
Ένας από τους λόγους μάλιστα είναι ότι μάλλον την έχει κερδίσει
ο Ζούκερμπεργκ με το δικό του site,
χάρη στο οποίο ο μπαγάσας έχει κατακτήσει
όλες τις γυναίκες του κόσμου, εκτός βέβαια από αυτήν που πραγματικά ήθελε. Και η οποία
μπορεί και να μπαίνει στο δικό μου blog πιο συχνά κι απ ότι
στο Facebook. Έχω άλλωστε
τα τελευταία τρία χρόνια μια πολύ επίμονη επίσκεψη από Ηνωμένες Πολιτείες
Αμερικής. Ποια άλλη θα μπορούσε να είναι;
Τώρα αν με ρωτάτε πως αισθάνομαι μετά από σχεδόν 4,5 χρόνια
λειτουργίας αυτού του blog;
θα σας απαντήσω ως εξής: νιώθω σα να μου
επιστρέφεται μόνο σιωπή σε οτιδήποτε δίνω. Σα να ανοίγω ένα παράθυρο και να λέω
αστεία στο διάστημα. Ή σα να κάνω έρωτα χωρίς να ακούω βογκητά, ή έστω κάποια
λαχανιάσματα.Νιώθω σα να μπορώ ν ακούσω και το παραμικρό θρόισμα ενός φύλλου στον αέρα, να διακρίνω στο βάθος τη μορφή της απουσίας και να μπορώ να περιγράψω τη μοναξιά καλύτερα από ποτέ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου