Τριγύρω απ την πηγή όλα στεγνά

Τριγύρω απ την πηγή όλα στεγνά
ξεραίνονται τα ακίνητα του κόσμου
μονάχα ό,τι κινείται ξεδιψά
αυτός ειν της ζωής ο ορισμός μου

τριγύρω απ την πηγή όλα στεγνά
κι ας τρέχει το νερό σ ένα αυλάκι
οι πέτρες και τα δέντρα τα ψηλά
της φύσης περιμένουν το χεράκι

τριγύρω απ την πηγή όλα στεγνά
το δίκαιο που αφέθηκε στην τύχη
στον άνεμο απαντούνε τα κλαδιά
κοντόφθαλμοι των ακινήτων οι ήχοι

Ο άνθρωπος της πηγής

Αν θέλεις να σκοτώσεις
τον άνθρωπο βαθιά σου
να ξέρεις πως γεμίσαμε θεούς
χαμήλωσε τα μάτια
ρίξε τα βλέφαρά σου
χρειάζεται ο κόσμος ανθρώπους πιο απλούς

κάνε ό,τι δεν μπορείς
φτάσε ό,τι σε τρομάζει
δώσε μία ευκαιρία
σ έναν άγνωστο στη γη
μόνο μη μελαγχολείς
σ ό,τι σε εξουσιάζει
πες πως έφτασε η ώρα
του ανθρώπου της πηγής

σήκω, χόρεψε στο φως
μάγεψε τον εαυτό σου
σαν αυτόφωτος αστέρας
την υπέρβασή σου ζεις
μη ρωτάς γιατί και πως
συμβουλέψου το όνειρό σου
θα σου πει όσα αρκούνε
να πειστείς ό,τι μπορείς

……αφού λεφτά δεν πρόκειται ποτέ να βγάλουμε
ας βρούμε την αλήθεια σε όσα αναβάλλουμε…….

ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ

Ένα βήμα πριν το τέλος η απόσταση γεννά
στόχους ξένους για το βέλος πού χες ρίξει πιο παλιά
ένα βήμα πριν το «κάτι παραπάνω στη ζωή»
ξεψυχά το μονοπάτι και μακραίνει η στροφή

στην πηγή, στην πηγή, στην πηγή
που θες να φτάσεις,
να σαι έτοιμος σαν φτάσεις
να διψάσεις πιο πολύ
στην πηγή, στην πηγή, στην πηγή
που θες να φτάσεις,
το νερό δε θα χορτάσεις
αν δεν έχεις ήδη πιει

ένα βήμα πριν το νήμα ο δρομέας συναντά
την παραμυθένια «πρύμνα» που «ανέκρουσε η καρδιά»
ένα βήμα πριν το κόψιμο του γόρδιου δεσμού
συναντά κανείς το όψιμο ενδιαφέρον του κοινού

στην πηγή, στην πηγή, στην πηγή
που θες να φτάσεις,
να σαι έτοιμος σαν φτάσεις
να διψάσεις πιο πολύ
στην πηγή, στην πηγή, στην πηγή
που θες να φτάσεις,
το νερό δε θα χορτάσεις
αν δεν έχεις πιει κρασί

ΕΠΤΑ

Κάθε εβδόμη του μηνός
με πιάνει δυσφορία
γιατί επτά είχε ο χωρισμός
επτά κι η τρικυμία

Επτά οι μέρες του θεού
και της δημιουργίας
επτά και οι θανάσιμες
πληγές της αμαρτίας

Επτά ζωές σε μια πνοή
προτού να με φιλήσεις
έφτασες πάλι στην πηγή
χωρίς να μ αγαπήσεις

Επτά ημέρες μοναχά
στο κτίσιμο του κόσμου
και μέσα σε επτά λεπτά
γκρεμίστηκε ο δικός μου

Και στο ημερολόγιο
έκανα αυτό που είπα
κάθε εβδόμη του μηνός
άνοιξα μία τρύπα

Επτά ζωές σε μια πνοή
προτού να με φιλήσεις
έφτασες πάλι στην πηγή
χωρίς να μ αγαπήσεις

Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ

Έρωτας, πόσες βροχές αντηχούν στο νεκρό κογχύλι/ μία μόνο για το τριαντάφυλλο που πλέει όταν λικνίζεσαι,/ θέλεις να σκορπάς σαν χρυσόσκονη το στάχυ στ αγριόχορτα/ και το γέλιο σου να πνίγεις στον καταρράκτη της πίσσας του Ορφέα
Ένα ασημένιο δάκτυλο από δάκρυα, λιώνει στη γη/ περιστέρι του αλμυρού κλωναριού και φεγγαράκι του νόστου/ ράθυμα μάτια, αβαθούλωτα, πριν τον πολλαπλασιασμό του κοιτάγματος/ κι ύστερα, αρχαία αγάλματα να κινούν το κάθε βλέμμα σου
Τρίχορδο σφεντάμι της άνοιξης στη ροδόφυλλη επιφάνεια/ πάντα αρχίζει η ιστορία σου απ τη δύση/ πολυσπόνδυλο κοίτασμα του πόθου μου
Να ζήσουμε ξανά μαζί, τα χρόνια σου προς τα πίσω / σαν δυο κεριά που τα ανάβει ο μοναχός άνεμος, με καλείς/ να γίνω μια διψασμένη πηγή που το νερό της ρουφάει αχόρταγα